Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Het verhaal van de jongen en de boom

Ik was zeven en won een tekenwedstrijd.
De hoofdprijs: twaalf tubes verf en een paar kwasten.

Meteen wist ik wat ik zou schilderen.
Een boom.

Niet alleen omdat ik Van den Boom heet.
Maar omdat in onze woonkamer een reproductie hing van Van Goghs perzikboom.
Die boom bleef.

De boom die ik schilderde stond in een weiland, omringd door een sloot.
Een ezel had ik niet, dus ging ik in de sloot staan.
Een plankje op de rand werd mijn schildersezel.
Vanuit dat standpunt maakte ik mijn eerste schilderij met een boom.

Op een dag heb ik het weggegooid.

Wat er gebeurde tussen die eerste boom en de serie bomen die ik in 2022 begon te maken, laat zich moeilijk samenvatten.
Zoals bij de meeste mensen is er veel gebeurd.

Creativiteit bleef.

Ik werkte jarenlang in de reclame. Eerst als copywriter, later als creatief directeur.
Daar leerde ik kijken naar ideeën.
En hoe ideeën vorm krijgen.
Hoe beeld en woord samen betekenis dragen.

Ik zie mezelf niet als kunstenaar met één vaste stijl.
Ik zie mezelf als crealist.
Iemand die creatief kijkt naar de realiteit.

Want de realiteit is geen vast gegeven.
Ze bestaat uit aannames, veronderstellingen, perspectieven.

In mijn werk gaat het om betekenis.
Om hoop, om troost, om laten zien dat er altijd een andere manier van kijken is.

Mijn werk is nooit alleen beeld.
En nooit alleen tekst.
Het is altijd een combinatie.

Net zoals een gedachte nooit één vorm heeft.

Thema’s bepalen mijn werk.
En elk thema vraagt om een eigen taal.

Soms vloeibaar.
Soms realistisch.
Of soms teruggebracht tot pen en papier.

Niet om mooi te zijn,
maar om door iets heen te breken.

Ik ben weer terug waar het ooit begon.
Bij de boom.

Maar ik schilder niet meer de boom die ik zie.
Ik schilder de boom die in mij zit.

De boom die je niet van buiten ziet.
Die diep wortelt.
Die groeit.
Soms buigt.
Maar blijft staan.

Misschien is dit geen verhaal over bomen.
Misschien is het een verhaal over blijven kijken.

Een verhaal van de jongen en de boom.