Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

BOMEN IN DE WIND

De natuur laat zich niet vastleggen.
Niet in woorden.
Niet in lijnen.

Toch hebben we dat steeds geprobeerd.

Zelfs in de abstractie.

Hoe mooi het werk van Mondriaan ook is,
zijn beeldtaal brengt de natuur tot orde,
tot rechte lijnen,
tot beheersing.

Maar bomen zijn geen lijnen.

Hier in Hilversum keek Mondriaan naar dezelfde bomen als ik.
Bomen die groeien in de wind.
Bomen die buigen, meebewegen, wortelen.

Niets aan hen is recht.
Niets is statisch.

Rechte lijnen bestaan niet in de natuur.
Strakke vlakken evenmin.

De natuur beweegt.
Altijd.

Als je de natuur wilt abstraheren,
zul je haar eigen beeldtaal moeten gebruiken.

Niet wat wij denken dat zij is,
maar wat zij doet.

Daarom laat ik de vorm los.
Niet uit zwakte,
maar uit vertrouwen.

Bomen in de wind zijn geen objecten.
Ze zijn gebeurtenissen.

Misschien gaat dit werk daarover.

Niet over verklaren.
Maar over opnieuw leren kijken.

Studie: Bomen in de wind