Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Troost

Het idee voor deze boom ontstond onderweg naar Zuid-Afrika.
Door sneeuw en ijzel vertrok het vliegtuig met vertraging van Schiphol.
Toen we eenmaal taxiënd op weg waren naar de startbaan, klonk er links van ons een schreeuw.
Een vrouw wilde eruit. Een ogenblik later huilde ze en riep tussen haar tranen door: “Nee, niet nu.”
Haar partner probeerde haar te troosten, maar het verdriet was te groot.
Ik voelde haar pijn, maar kon niets doen.
Toen dacht ik: ik moet een boom maken die troost biedt. De schets en het verhaal ontstonden nog in het vliegtuig.
Misschien is een boom die troost biedt alles wat ik kan doen.
Misschien is dat ook genoeg.

Troost

Huil om het verdriet.
Tranen zout en warm.
Schreeuw om het verlies.
Een keel van schuurpapier.

Verslagen door de dood,
lopen op de laatste benen.

Een arm kan ik niet om je heen slaan,
kom in plaats daarvan naast me staan.

Sta samen met mij stil bij het ooit was
en dan kom je net zoals ik erachter
dat je nooit verdrietig moet zijn om wat je mist,
maar altijd gelukkig om wat je hebt gehad.

En als je dat doet,
dan vult het hart zich met geluk
en niet met verdriet.

Troost,  uit de serie bomen en hun verhalen, acryl op geschept katoen, prijs op aanvraag.