Van Amsterdam naar Hilversum naar Brugge

/in
Crealisme schilderij van een boom, symbool voor verbondenheid, groei en innerlijke rust.

Bomen spreken de taal van het leven

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Begin dit jaar besloot ik om niet langer in opdracht te werken, maar me volledig te richten op mijn eigen projecten.
Zo nu en dan mis ik het contact met klanten en hun vragen die opgelost moeten worden.
Maar aan de andere kant is het ook goed om eindelijk eens over je eigen vragen na te denken. Niet stilzitten, maar doorgaan.

En aangezien ik altijd beweer dat leeftijd niets met ouderdom te maken heeft, moest ik dat ook aan mezelf bewijzen.
Dat ik nog steeds de energie kan opbrengen om iets nieuws te beginnen.
Om met mijn creativiteit te proberen de wereld een beetje beter te maken.

Dat kost energie.
En het geeft energie.

Opnieuw beginnen aan het einde van je werkende leven voelt een beetje alsof je weer met je reclamemap op audiëntie
moet bij alle grootheden in de reclame. Een beetje dat gevoel.

Maar een half jaar verder ben ik toch al ergens gekomen.

De komende weken is mijn werk op drie plekken te zien.

Op 21 mei opent de tentoonstelling bij Artfello in Amsterdam.
Op 30 mei volgt een opening bij Mijn Lijstenmakerij in Hilversum.
En van 5 tot en met 7 juni neem ik voor het eerst deel aan ArtistMeeting in Brugge.

Vooral naar Brugge kijk ik uit.
Niet omdat de andere plekken minder belangrijk zijn, maar omdat het voelt als een volgende stap:
mijn bomen en hun verhalen in een nieuwe omgeving, tussen een internationaal publiek.

Daar had ik veertig jaar geleden voor getekend.
En nu nog steeds.

Toen figuurlijk.
Nu letterlijk.

Eigenlijk verandert er niets.
Als je wilt komen kijken, ben je natuurlijk van harte welkom.
Sterker nog: het zou mooi zijn om je te ontmoeten.

Misschien niet alleen om mijn werk te zien, maar ook om je te laten inspireren om aan iets nieuws te beginnen.
En je niet te laten leiden door je leeftijd, maar door je dromen.

Meer weten over mijn werk, klik dan hier voor Vragen en antwoorden.

Je bent groot als je denkt

Groet verandering beginnen vaak klein

Hoe voelt de herfst?

/in

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Hoe voelt de herfst voor een boom?

We kijken naar bomen. We zien een stam, een kruin, takken en bladeren. Soms struikelen we over de wortels.
We luisteren naar het ritselen van de bladeren. En als we onder een boom staan, horen we hoe de wind speelt met takken en blad.
In mijn schilderijen en tekeningen heb ik bomen een stem gegeven.

Bomen als storytellers

Om je gerust te stellen: ik geloof niet dat bomen kunnen praten.
Waar ik wel in geloof, is dat je anders naar de werkelijkheid gaat kijken wanneer je je in een boom verplaatst.
Naar de werkelijkheid van mensen, bedoel ik dan.

Bomen zijn toeschouwers in het leven van wezens die bewegen. Rotsen in de branding, zou je ze kunnen noemen.
Of levende vormen met een collectief geheugen. Voor mij zijn het daarom storytellers.

Ze vertellen verhalen over bewegende wezens. Over mensen die zo vluchtig zijn als parfum.
Ze komen voorbij, laten even iets achter en verdwijnen weer.
Bomen blijven.
Ze geven zuurstof, maar niet alleen dat.

Ze laten zien dat je alleen jezelf nodig hebt om te groeien. En tegelijk dat je het samen beter hebt.
Met wortels, schimmels, vogels, insecten, wind, regen, licht en alles wat leeft om hen heen.
Bomen weten meer dan mensen denken.

Maar hoe voelt het om een boom te zijn?

Wat gebeurt er als ik me niet langer laat leiden door mijn ogen, maar door mijn ziel? Door dat deel van mij dat niet kijkt, maar voelt?

Kan ik dat visualiseren?
Kan ik dat abstraheren?

Waar Mondriaan de boom terugbracht tot lijn en verhouding, zoekt dit werk naar de emotionele binnenkant van de boom.
Naar warmte, sapstroom en terugtrekkende kracht. De kleuren bewegen tussen groei en verval, tussen gloed en verstilling.

Misschien speelt het mee dat ik in Hilversum woon. De plek waar Mondriaan waar begon aan zijn ontdekkingstocht naar abstractie.
Misschien is dit werk daarom ook op mijn pad gekomen.

Het eerste schilderij in deze reeks heeft de titel Herfst gekregen.

Hoe voelt de herfst voor een boom?
En welke gedachten zouden daaruit kunnen ontstaan?

Niet als waarheid.
Niet als overtuiging.
Alleen als inspiratie.

Lees hier het verhaal achter Herfst

Meer weten over mijn werk, klik dan hier voor Vragen en antwoorden.

Je bent groot als je denkt

AtistMeeting Brugge

/in

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Zomer in Brugge

Grenzen zijn er om te verleggen. En soms maakt je dat een beetje onzeker.
Zeker als je bedenkt dat dit de eerste buitenlandse kunstbeurs is waar ik met mijn werk te vinden ben.
Hier is onder andere het bovenstaande schilderij Zomer te zien.

ArtistMeeting in Brugge

ArtistMeeting is een moment van interactie tussen kijkers en makers.
Maak kennis met kunstenaars en het verhaal achter hun werk. Het is een plaats waar jong talent wordt ontdekt en waar gevestigde waarden opnieuw aan bod komen. Kunstgaleries kunnen scouten naar aanwinsten om internationaal te vertegenwoordigen. Kunstliefhebbers en verzamelaars doen gegarandeerd een ontdekking.

ArtistMeeting vindt plaats van vrijdag 5 tot en met zondag 7 juni in het centrum van Brugge. 

Lees meer over
crealisme

bomen en hun verhalen

artist statement

Crealisme en bomen en hun verhalen

/in

Groen geschilderd boompje op papier van Ad van den Boom, met een donkere stam en een organische kroon die balanceert tussen herkenbare boomvorm en verbeelding.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Crealisme en bomen en hun verhalen

Dingen omdraaien is de basis van Crealisme. Niet meteen aannemen wat mensen zeggen. Niet meteen geloven wat je ziet. En vooral: niet denken dat kijken automatisch ook zien is. Voor mij is dat Crealisme: creatief kijken naar de realiteit.

Als ik het dus over bomen heb, kijk ik niet alleen naar een boom. Ik stel me voor dat de boom naar mij kijkt.
En als een boom naar mij kijkt, ziet hij een mens.

Dat is de basisgedachte achter mijn schilderijen met bomen. Het zijn bomen die niet precies lijken op bomen in de werkelijkheid. Dat is bewust. Als een boom te veel op een echte boom lijkt, weet je hoofd meteen wat het ziet. Boom. Stam. Takken. Bladeren. Klaar.

Maar mijn bomen kijken naar jou en daarom moet jij anders kijken naar hen.
Ze moeten even vreemd lijken. Even niet helemaal passen bij wat je al kent. Daardoor ontstaat ruimte.
Je kijkt langer.
Je vraagt je af: wat is dit voor een boom?
Waarom staat hij daar zo?
Wat wil hij vertellen?

Daar begint het verhaal.

In Bomen en hun verhalen is de boom geen onderwerp uit de natuur, maar een verteller. Iedere boom heeft een eigen karakter, een eigen stem, een eigen reden om te bestaan. Zoals geen twee bomen hetzelfde zijn, zijn ook geen twee verhalen hetzelfde. En dat geldt natuurlijk ook voor mensen.

Eerst maakte ik bomen in zwart-wit. Teruggebracht tot lijn, ritme en stilte. Daarna ontstonden de werken met acryl op papier: kleurrijker, vrijer, bijna als gedichten van moeder natuur. Later kwamen de grote schilderijen op canvas, met acryl, olie en duizenden stippen. Daar kreeg de boom meer lichaam, meer aanwezigheid, meer tijd.

Nu ontstaat een volgende stap. Back to future.  Ik probeer bomen verder in beweging te zetten. Niet alleen als bomen die door de wind worden bewogen, maar als levende wezens met spanning, ritme en energie. De vormen worden abstracter, omdat ik niet langer alleen wil laten zien hoe een boom eruitziet, maar hoe zijn aanwezigheid zou kunnen voelen. Bomen als levensenergie.

Misschien weet ik niet hoe een boom voelt. Maar ik weet wel wat een boom in mij wakker maakt.
En precies daar begint voor mij Crealisme.
Niet bij wat iets is, maar bij wat het kan zijn.

Lees meer over:
crealisme

bomen en hun verhalen

artist statement

Percepties