Appie en Ad

/in

Ad van den Boom bij Appie Gallery in Amsterdam, staand naast het werk van Blanca van Haren, Het Meisje van Metaal.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

APPIE EN AD

Afgelopen weekend was ik voor de eerste keer suppoost in de gallery van Appie aan de Ten Katestraat in Amsterdam.

Aan de muren hingen de werken van Blanca van Haren. Zij noemt zichzelf Het Meisje van Metaal.
Een mooie naam, maar ook een beetje misleidend.
Want wie haar werk ziet, merkt al snel dat metaal bij haar niet hard of afstandelijk wordt.
Het buigt, stroomt en beweegt. Alsof het materiaal zelf op zoek is naar zachtheid.

Dat vind ik bijzonder.

In haar werk ontstaat een spanning tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen staal en beweging en
tussen vorm en gevoel. Het gaat niet alleen om het materiaal, maar om wat ze ermee vertelt.
Haar werken lijken stil te hangen, maar ondertussen gebeurt er van alles.
Er is beweging, verbinding en verwondering.

Misschien raakte mij dat juist omdat ik in mijn eigen werk ook zoek naar die laag achter wat zichtbaar is.
Niet alleen kijken naar wat iets is, maar naar wat het kan zijn.

Eind november heb ik zelf een solotentoonstelling bij Appie. Dat voelt als een compliment.
Niet omdat ik daar zomaar mag hangen, maar omdat de plek klopt.
De gallery heeft iets onbevangens.
Geen zware afstandelijkheid, geen drempel die te hoog ligt, maar een ruimte waar mensen echt kijken.

Op de Nock Nock Artfair en tijdens de Artist Meeting in Brugge merkte ik al dat mijn werk
vaak goed valt bij mensen die jong van geest zijn. Soms zijn ze rond de dertig. Soms twee keer zo oud.
Leeftijd zegt in dat opzicht niet zo veel.

Het gaat om de manier van kijken.

Mensen die nog kunnen blijven staan. Die zich willen laten verrassen.
Die niet meteen hoeven te weten wat ze zien, maar eerst willen voelen wat er gebeurt.

Misschien past mijn werk daarom bij Appie.

Omdat het daar niet alleen gaat om kunst aan de muur, maar om kijken met open ogen.
Om beweging. Om verwondering. Om de mogelijkheid dat iets meer is dan je in eerste instantie dacht.

Niet wat het is, maar wat het kan zijn.

Over mijn werk als kunstenaar in Hilversum.

Crealisme Artist Statement

Niet zien, maar zijn

Oorspronkelijk of kunstmatig

Dit verhaal maakt deel uit van mijn werk als crealist en kunstenaar.
In mijn schilderijen onderzoek ik hoe bomen, kleur en verbeelding mensen anders kunnen laten kijken.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.

Buurvrouwen op pad

/in

Twee buurvrouwen poseren lachend voor de kleurrijke boomschilderijen van Ad van den Boom tijdens de ArtistMeeting in Brugge.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

BUURVROUWEN OP PAD

De ArtistMeeting in Brugge had twee lange gangen. Mijn stand was te vinden aan het einde van de gang aan de linkerkant.
Het was rond drie uur ’s middags toen twee vrouwen de hoek om kwamen.

De vrouw rechts kwam uit Iran, de vrouw links uit Brugge. Ze waren buurvrouwen.

Zodra de vrouw uit Iran mijn schilderijen zag, raakte ze zichtbaar ontroerd. Ze begon enthousiast te praten,
bijna buiten zichzelf van blijdschap. Haar buurvrouw probeerde haar rustig te houden.

“Dit is zo mooi. Zulke dingen heb ik zo gemist. Ik wil er eentje kopen. Zijn ze duur?”

Haar buurvrouw keek glimlachend toe.
“Ze woont nog maar drie weken naast me,” zei ze.
“Ze komt eigenlijk bijna niet buiten. Ik had twee vrijkaartjes voor de beurs, dus ik heb haar meegenomen.
Dan komt ze tenminste ergens. Thuiszitten is niet goed.”

Daarna wilde ze op de foto met mijn schilderijen op de achtergrond.
Wat begon als één foto, werd een kleine fotosessie.
Ze lachte, keek, wees, ging anders staan, wilde nog een foto en daarna nog een.

“Zal ik ook een foto van jullie samen maken?” vroeg ik toen ze klaar waren.

Dat vonden ze een goed idee.

Waarom deel ik dit verhaal?

Omdat dit moment voor mij liet zien wat kunst kan doen. Kunst kan mensen in beweging brengen.
Kleuren kunnen iemand raken voordat er woorden zijn. En soms zijn mijn bomen blijkbaar meer dan schilderijen aan de muur.
Ze worden een aanleiding om naar buiten te gaan, om samen te kijken, om even ergens anders te zijn.

Ik zou nog een mailtje krijgen om de foto met hen te delen.
Jammer genoeg heb ik niets meer gehoord.
Misschien herkent iemand een van deze twee vrouwen. Dan stuur ik de foto alsnog graag naar hen door.

Over mijn werk als kunstenaar in Hilversum.

Waardering is onbetaalbaar

Grote verandering beginnen vaak klein

Creatief in de reclame

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als crealist en kunstenaar.
In mijn schilderijen onderzoek ik hoe bomen, kleur en verbeelding mensen anders kunnen laten kijken.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.

Tussen de bladeren – een schilderij over kijken en zijn

/in

Abstract schilderij van Ad van den Boom met stippen, lijnen en open ruimtes die verwijzen naar bladeren, beweging en verbondenheid tussen bomen.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

TUSSEN DE BLADEREN

Dit werk komt niet uit de lucht vallen.
Het is het resultaat van een proces dat ik doormaak.
Niet alleen in mezelf, maar ook in contact met de mensen om me heen.

Steeds vaker vragen mensen hoe zo’n werk ontstaat.
Misschien begint het antwoord daarop bij crealisme.

Creatief kijken naar de wereld om me heen.
Niet alleen kijken naar wat iets is, maar naar wat het kan zijn.

De eerste stap was mezelf verplaatsen in een boom.
De tweede stap is mezelf verplaatsen in het gevoel van een boom.

Niet zien, maar zijn.
Ook dat is crealisme.

Van een afstand lijkt het misschien een abstract patroon.
Een veld van stippen, lijnen, bewegingen en open ruimtes.

Maar voor mij zijn die puntjes geen puntjes.

Het zijn bladeren.

Bladeren die samen deze keer geen boom afbeelden.
Niet letterlijk.

Ze roepen een wereld op.
Een netwerk van groei, licht, schaduw, adem en aanwezigheid.

In mijn eerdere bomen was de boom nog herkenbaar.
Een stam, een kruin, een landschap.

In dit werk schuift dat langzaam op.

Ik kijk niet meer alleen naar de boom zelf,
maar naar wat zich tussen de bladeren afspeelt.

Daar ontstaat iets wat moeilijker te benoemen is.

Geen afbeelding van de natuur,
maar een poging om haar beweging te volgen.

Hoe alles met elkaar verbonden is, hoe niets stilstaat.
Hoe kijken nooit helemaal begrijpen wordt.

Daarom heet dit werk Ondoorgrondelijk.

Titel: Ondoorgrondelijk
Techniek en formaat: acryl op linnen – 80 x 100 cm
Serie: Bomen en hun verhalen 
Beschikbaarheid: op aanvraag
Locatie: atelier Hilversum

Meer weten over mijn werk, klik dan hier voor Vragen en antwoorden.

Crealisme Artist Statement

Waarom al die puntjes

Bomen op canvas

Dit verhaal maakt deel uit van mijn werk als crealist en kunstenaar die werkt in Hilversum en in Grächen (Zwitserland)
In mijn schilderijen onderzoek ik hoe bomen, kleur en verbeelding mensen anders kunnen laten kijken.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.

Een doorbraak hoeft niet groot te zijn

/in

Bezoekers bekijken op de ArtistMeeting in Brugge schilderijen van Ad van den Boom, opgebouwd uit duizenden met de hand gezette puntjes.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

EEN DOORBRAAK HOEFT NIET GROOT TE ZIJN

Ouderwetse koetsjes, goudkleurig bier, heerlijke Vlaamse stoof en een lucht zo blauw als in mijn schilderijen.
Het decor van de Artist Meeting in Brugge.

De afgelopen dagen stond ik samen met Lydia Medinger op deze kunstbeurs. Voor de eerste keer in het buitenland met mijn Bomen en hun Verhalen.
Het regende complimenten. Van collega-kunstenaars, van bezoekers, van mensen die even bleven staan en daarna nog eens terugkwamen.

“Ik was afgelopen weekend in Wenen, waar ik werk van Picasso en Monet zag.
Ik ben oprecht verbaasd dat u mij met uw schilderijen ook in vervoering kunt brengen. Werkelijk adembenemend.”

“Amai, wat zijn ze prachtig.”

“Crealisme… daar heb ik nog nooit van gehoord.”

“Die kleuren zijn zo mooi en intens. En al die puntjes. Zet u die allemaal met de hand?”

“En die verhalen zijn ook mooi, schrijft u die zelf?”

“Ik ben zo blij dat jullie mijn buren zijn.”

Zomaar wat reacties.
Kunst maken, kunst bekijken, kunst kopen.
Mensen kijken, voelen, twijfelen, lopen nog een rondje, komen terug. Soms moet een schilderij indalen.

Zondagmiddag leek het daarbij te blijven. Veel belangstelling, veel mooie woorden, maar nog geen beslissing.
Tot er ineens meerdere mensen aangaven dat ze een of meer werken wilden hebben.

En zo gebeurde het dat we maandagavond het eerste schilderij mochten ophangen in een prachtig huis, ergens onder Brugge.

Een van mijn schilderijen is opgenomen in een familie.
Misschien hoeft een doorbraak niet groter te zijn dan dat.

Meer weten over mijn werk, klik dan hier voor Vragen en antwoorden.

Je bent zo groot als je denkt

Grote verandering beginnen vaak klein

Spelen met de kleuren van de regenboog

Dit verhaal maakt deel uit van mijn werk als crealist en kunstenaar die werkt in Hilversum en in Grächen (Zwitserland)
In mijn schilderijen onderzoek ik hoe bomen, kleur en verbeelding mensen anders kunnen laten kijken.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.