BOMEN OP CANVAS
Bomen zijn de koningen van het woud. Zo noemden mensen ze vroeger. En nog langer geleden waren het goden. Voor mij zijn bomen wezens met een verhaal. Een verhaal dat wij niet horen, juist omdat we mensen zijn. Misschien probeer ik me daarom in hen te verplaatsen. Niet om hen te verklaren, maar omdat ze van onschatbare waarde zijn.
In deze schilderijen komen veel dingen samen waar ik gelukkig van word: de kleuren van het landschap, de lijnen die elkaar verbinden of doorsnijden, en de bomen met hun kruinen van duizenden stippen.
Maar er is ook iets wat niet zichtbaar is en toch aanwezig. Elke stip is voor mij een blaadje, en in elk blaadje zit een zon. Zoals ook in ieder mens een zon zit.
En dan is er nog iets anders: het proces zelf. De eenzaamheid van de maker en het doek. De verf aan je handen en in je haren. De adem die soms stokt als het mis dreigt te gaan. De rust in je hoofd. De gedachten die ontstaan. En het besef dat geen stip hetzelfde is. Dat elke stip een nieuw begin is. Dat de eerste stip net zo confronterend kan zijn als de laatste. Dat gevoel is bijna niet te beschrijven. En toch is het zichtbaar. Je kunt het zien, voelen en ervaren.
Het grootste schilderij uit deze serie is 200 centimeter hoog en 3 meter breed. Meer over dit werk vind je hier.
NAASTENLIEFDE
Het verhaal van deze twee bomen is vaak verteld, maar nooit gehoord. Dit komt omdat hun verhaal van morgen is en dat wordt niet gehoord door mensen die vandaag leven. Het heeft iets te maken met besef van tijd. Met tijd die niet te zien is op een horloge of klok.
Ik heb het dan over tijd die er al is, maar nog niet bestaat. Eigenlijk net zoiets als met het verhaal van deze twee bomen. Ooit ontstaan in een droom en werkelijkheid geworden omdat ik het de hoogste tijd vond om hun tot leven te wekken.
Wat maakt hun verhaal dan ongehoord? Hun verhaal gaat over liefde. Liefde die in je zit en waar je bang voor bent, want liefde maakt je kwetsbaar, klein en onzeker.
Dit schilderij gaat dus niet over de grote rode boom, dit schilderij gaat over de gele boom. De boom die er alles aan doet om de rode boom te laten groeien. Niet uit wanhoop of uit schuldgevoel, maar vanuit naastenliefde.
Ad van den Boom – acryl op linnen – 300 x 200 cm – prijs op aanvraag
VEILIGE HAVEN
Ik hoor een man huilen, hij leunt tegen mijn stam. Ik voel de angst die door zijn lichaam stroomt. En alle bomen in het bos voelen zijn verdriet. We vragen ons in stilte af waarom mensen elkaar niet respecteren, waarom ze naar de verschillen kijken en niet naar de overeenkomsten.
Wij bomen geloven ook allemaal in andere dingen en toch realiseren we ons dat we elkaar nodig hebben om in de zomer voor verkoeling te zorgen. In de herfst leunen we op elkaar als de storm opsteekt. En in de winter trekken we ons terug in onze eigen wereld. Dat brengt me bij de lente, een periode waar voor we er met name voor de vogels zijn die tussen de takken en nieuwe bladeren hun liefdesnesten bouwen. Samen zijn we een veilige haven voor elke vogel, zelfs voor vreemde vogels.
Ad van den Boom – acryl op linnen – 90 x 100 cm – prijs op aanvraag
DE TAAL VAN HET LEVEN
Het is herfst en we bekennen allemaal op onze eigen manier kleur. We nemen afscheid van de lente en de zomer en we bereiden ons voor op de winter. De winter met duisternis, storm en vorst.
Ik ben de kleine rode boom in het midden. De jongste van allemaal en zo word ik ook behandeld. De gele boom naast mij is de oudste boom en ook de boom met de meeste wijsheid. Dat respecteren we ook, omdat ouderdom respecteren voor ons vanzelfsprekend is.
De oranje boom is de boom met de meeste ambitie. Hij wil groot worden, groter en nog groter. Niet voor zichzelf, maar voor de vogels die vanuit zijn toppen de schoonheid van de wereld kunnen bewonderen.
Linksachter staat een cypres. De boom die het verst weg van me afstaat. Dat denken mensen. Het is anders in werkelijkheid. Het is de boom die me het meest na staat. Hij verstaat de taal van de mensen. Arme mensen. Op zoek naar liefde en geluk. Geluk dat ze allang gevonden zouden hebben als ze onze taal zouden spreken. De taal van het leven.
Ad van den Boom – acryl op linnen – 80 x 100 cm – prijs op aanvraag
EEUWIGE LIEFDE
Als boom ben je zo gelukkig als je een plek kunt vinden waar je kunt wortelen. En het geluk wordt compleet als er dan naast je nog een boom komt te staan. Het betekent dat je in elkaar op moet gaan, steunen en delen. En zo ontstaat een liefde die groter is dan het leven zelf. Mensen durven niet te wortelen, ze worden bang als er iemand naast hen komt te staan. Daarom vluchten ze vaak voordat de grote liefde kan ontstaan, de eeuwige liefde.
Ad van den Boom – acryl op linnen – 80 x 100 cm – prijs op aanvraag
VERDRAAGZAAMHEID
Waar het in het leven om gaat, is dat je elkaar de ruimte geeft.
Dat je je realiseert dat je andere mensen nodig hebt.
Dat is het verhaal dat ik wil vertellen tegen mensen.
De boom die naast me staat gaat niet weg en de boom daarnaast ook niet.
En ook ik ga niet weg, zelfs niet als ik zou willen.
Bomen zijn oneindig lang met elkaar verbonden.
Mensen kunnen bewegen, ze kunnen gaan en staan waar ze willen.
Ze zouden moeten kunnen leven zonder grenzen.
Zonder grenzen die ze zelf bedacht hebben en die voor problemen zorgen.
Mensen denken te zwart/wit als het gaat om ruimte.
Dit is van mij en dat is van jou.
En omdat ze zo denken, kunnen ze geen kleurrijk leven met elkaar delen.
Een leven dat begint met verdraagzaamheid.
Elkaar de ruimte geven om te zijn wie je bent.
Ad van den Boom – acryl op linnen – 80 x 100 cm – (verkocht)
ONEINDIGHEID
Waar de weg doodloopt in oneindigheid en sterren de weg wijzen naar het hiernamaals, de zon ondergaat in de diepte van de ziel. Op die plekken kun je de essentie van alles vinden. Van alles van wat wij kennen.
Ad van den Boom – olie op linnen – 60 x 60 cm – prijs op aanvraag
ZOMER
Op een zomerdag als alle vogels gelukkig zijn, mijn bladeren verdrinken in het zonlicht, de bloemen als robijnen schitteren in de borders en de insecten dansen van geluk. Op zo’n dag ben ik compleet gelukkig. En dan kijk ik naar jou. Ik zie jou druk in de weer met alles en nog wat.Je verdoet je leven aan dingen die morgen vergeten zijn. Je haalt het onkruid weg tussen de tegels, verwijdert de groene aanslag van de muur en zet het tuinmeubilair nog een keer in de lak. Je gaat voorbij aan alle natuurlijke rijkdom om je heen. En op een dag word je wakker in een wereld zonder al dat moois. Ben je dan gelukkig?
Ad van den Boom – acryl op linnen – 100 x 100 cm – prijs op aanvraag
JIJ EN IK
Als je wilt groeien om te worden wie je bent, zul je je eigen pad moeten volgen. Dat lijkt eenvoudig, maar is het niet. Andere mensen zullen er alles aan doen om je een richting op te sturen die niet bij je past. De groei komt tot stilstand en je wordt nooit meer wie je had kunnen zijn. Bomen groeien in de richting van het licht. Zij staan niet stil bij wat wij van ze denken. Zij ontwikkelen zich in de hoogte en in de diepte. Eigenlijk zoals een mens ook groeit. In centimeters en in jaren. Op zoek naar de verbinding met de ziel, op zoek naar de essentie waarom je op aarde bent. Wat je rol is en wat je rol had kunnen zijn. Het verhaal van een mens, een mens zoals jij en ik.
Ad van den Boom – acryl op linnen – 100 x 100 cm (verkocht)
Print in een oplage van 30 – hoge kwaliteit fine art papier 40 x 40 cm – prijs op aanvraag
INNERLIJKE BALANS
Op sommige dagen weet je niet meer welke dag het is. Dat zijn ook de dagen dat je onbekommerd van het leven kunt genieten. Dat je bewust kunt genieten van de wereld om je heen. Een wereld die perfect is, omdat niets perfect is. De natuur die ons inspireert om te leven, te genieten. Groei in de zin van bewustzijn, in het hier en nu. Zo ontstaat een innerlijke balans die zo vanzelfsprekend is voor bomen, bloemen, planten en alle dieren die met ons zijn.
Ad van den Boom – acryl op linnen – 80 x 60 cm – prijs op aanvraag.
DE VORM VAN HET LEVEN KAN ANDERS ZIJN
Ver weg van hier en ook weer niet, vond ik rust onder een oude boom. En dat niet alleen, ik vond er ook geluk. Het was allemaal zo vertrouwd dat het leek of ik er al jaren kwam. Toch was dit niet het geval. Het was de eerste keer. Urenlang spraken we met elkaar zonder ook maar een woord te zeggen. Het was een natuurlijke verbintenis tussen twee levende wezens die voorbestemd waren om elkaar ooit te ontmoeten. Een ontmoeting die al vaststond voor ik geboren was en waarschijnlijk al ouder was dan alles op aarde. Het mooie van ons gesprek was, dat ik me voor de eerste keer in mijn leven realiseerde dat de oude boom dezelfde dingen moest overwinnen als ik. De vorm van het leven kan dus anders zijn, maar de essentie niet.
Ad van den Boom – acryl op linnen – 100 x 100 cm – (verkocht)
TRANSFORMATIE
In de herfst laten bomen zien dat veranderen alleen mogelijk is als je dingen los durft te laten.
Ad van den Boom – acryl op linnen – 100 x 100 cm – prijs op aanvraag
KOESTER DE LENTEZON
De zon maakt me blij. Doet me verlangen naar de zomer. Licht, heel veel licht. Licht om te groeien en tot bloei te komen. Het gebeurt vanzelf als je het laat gebeuren. Voor een boom is dat een gegeven. Voor mensen is het een gegeven dat ze zijn vergeten. Mensen stellen doelen, doelen die ze koste wat kost willen bereiken. Die drang gaat vaak ten koste van geluk. Geluk dat zit in kleine dingen. Het gesprek tussen twee merels aan het begin van de dag. Het zuchtje wind dat mijn bladeren laat zingen. De handen van een kind met het hoofd tegen mijn stam terwijl het tot tien telt. Voor kinderen is verstoppertje spelen een spel en voor volwassenen een manier van leven. Koester de lentezon.
Ad van den Boom – acryl op linnen – 100 x 100 cm – prijs op aanvraag
EEUWIGDURENDE VRAAG
Sommige mensen zijn hun hele leven lang op zoek naar het antwoord op de vraag waarom ze leven. Een vraag die mensen vaak de zin in het leven ontneemt. Is er een antwoord op die vraag? Heeft het zin dat ik een schilderij maak? Heeft het zin dat ik deze zin schrijf? De zin van het leven is dat je er bent omdat je er moet zijn. Dat we de vraag waarom we hier zijn ook nooit kunnen beantwoorden, is omdat we bang zijn om fouten te maken. Dat werkt verlammend om vrij te denken. Maakt het onmogelijk om fouten te maken. Iets is pas waar als we het tot in detail kunnen bewijzen. Het moet in alles kloppen. We zijn dus meer bezig fouten te voorkomen, dan bezig met het leven te ontdekken.
Wat we van de natuur kunnen leren
De natuur leert ons dat er geen fouten zijn. De natuur kent alleen groei, ontwikkeling en transformatie. Omdat we zo bang zijn om fouten te maken, zijn we zover van onze natuur komen te staan, dat we niet meer weten waarvoor we bestaan. En die vraag is een vraag die ons eeuwig zal bezighouden.
Ad van den Boom – acryl op linnen – 80 x 60 cm (verkocht)
Print in een oplage van 30 – hoogwaardig fine art papier – 70 x 50 cm inclusief lijst met museumglas – prijs op aanvraag
JE BENT JE EIGEN VOORBEELD
Mensen kijken teveel naar hun omgeving. Ze willen zijn als de ander, ze willen denken als de ander. Dit zorgt ervoor dat mensen allemaal hetzelfde zijn. Om Arthur Schopenhauer te citeren: ‘Wat de kudde het meest haat, is degene die anders denkt; het is niet zozeer de mening zelf, maar het lef om zelf te denken.’ Authenticiteit is een woord waar mensen bang voor zijn. Bomen zijn hun eigen voorbeeld. Bomen hebben het lef om te zijn wie ze zijn. Niet meer en niet minder.
Ad van den Boom – 100 x 100 cm – prijs op aanvraag
VERBINDING
We zijn de verbinding met de natuur verloren en daarmee de verbinding met onszelf. Eenlingen die niet langer samenleven en werken om de wereld beter achter te laten dan op de dag dat we geboren werden. Alleen als we de verbinding leggen tussen hoofd en hart, kunnen we de natuur redden.
Ad van den Boom – acryl op linnen – 140 x 100 cm – (verkocht)
LANG LEVE DE LENTE
De wind speelt met mijn felgroene bladeren, eksters dollen als pubers met elkaar, kikkers kwaken samen en vormen een orkest, bosduiven zijn hele dagen aan het vrijen, vlinders dansen in het warme licht, bijen bezorgen pakketjes liefde bij de bloemen. De natuur is de grootste rijkdom die de mensheid heeft gekregen. Laten we dus zuinig zijn op alles wat ons omringt. Lang leve de lente… voor onszelf en onze kinderen.
Ad van den Boom – acryl op linnen – 80 x 50 cm – prijs op aanvraag
DE HERFST VAN 2023
Mijn kroon met rode en gele bladeren. Op de grens van wat was en wat gaan komen. Voor mij een natuurlijke fase. Voor de mensheid niet. Op de grens van oorlog en vrede. Waar vrijheid vecht tegen overheersing. De mensheid haar waardigheid verliest en nog steeds niet begrijpt dat er geen winnaar is.
Op die grens sta ik en kijk vol verbazing naar het leven om me heen
Waar zijn de verliefde duiven gebleven, de dansende vlinders, de hardwerkende bijen, de ijverige spin en de kotsende vlieg. Ook mis ik de gesprekken van oude mensen die ik al honderd keer gehoord heb en de kinderen die spelen tussen mijn takken. Ze zijn gevlucht voor soldaten, tanks en raketten. Soms vrees ik voor mijn eigen leven en de andere bomen en struiken om me heen.
Dan realiseer ik mij dat mensen wezens zijn die elkaar vermoorden puur om te overheersen. Meedogenloos gaan ze met elkaar om. Ze hebben geen respect voor het leven. Nu begrijp ik ook dat ze nooit zullen begrijpen waarom de natuur het waard is om gekoesterd te worden. Natuur die je nodig hebt om te leven. Toch hoop ik dat er ooit een dag komt dat mensen de schoonheid zien in elkaar en in de wereld om hen heen. Een bos van mensen die vreedzaam met elkaar samenleven. Het begin van een eeuwig leven.
Ad van den Boom – acryl op linnen – 100 x 100 cm – (verkocht)
EENHEID IN VERSCHEIDENHEID
Voor mensen lijkt het vaak een onmogelijke opgave om met verscheidenheid om te gaan. Eenheid in verscheidenheid is voor bomen een natuurlijk iets. Het is de enige manier om te overleven. Zo werken we in de zomer samen om de temperatuur in het bos zo laag mogelijk te houden. We leren elkaar dat we in de hoogte moeten groeien en niet in de breedte èn dat je soms niet sneller moet groeien dan goed voor je is. Wat bij ons ook vanzelfsprekend is, is het respect voor de ouderen onder ons. Ze worden gekoesterd, ook al staan ze al een paar honderd jaar midden in het leven. Op dezelfde plek de verbinding leggend tussen hemel en aarde. Natuurlijk zijn we het soms oneens. Maar weglopen is geen optie en dat is misschien ook wel het verschil met mensen.
Ad van den Boom – acryl op linnen – 30 x 40 cm (verkocht)
HET PROCES
Als mensen gaan samenwerken zoals bomen samenwerken en elkaar helpen in tijden dat het moeilijk wordt, kunnen de mooiste dingen ontstaan. Wordt CO2 niet alleen zuurstof, maar ook een andere manier om naar de werkelijkheid te kijken. Wordt het mogelijk om een bijdrage te leveren aan een betere wereld.
Het is een kwestie van je natuur volgen, want in je essentie zit alles besloten. Wij bomen noemen het de bron van het leven. Een leven waarin je alleen bestaansrecht hebt, als je je realiseert dat rijkdom niet iets is om te bezitten, maar om te delen.
Het gaat nooit om de uitkomst, maar altijd om het proces.
Ad van den Boom – acryl op linnen – 40 x 30 cm inclusief lijst – prijs op aanvraag
WAAROM DIE STIPPEN?
De stippen komen voort uit mijn jeugd. Als kind kregen wij op de lagere school prikles. Je moest dan met een naald figuurtjes uitprikken. Dat moest heel precies gebeuren omdat je er een cijfer voor kreeg. Prikles diende ervoor om je motoriek te trainen.
Voor mij was prik les de mooiste les van allemaal. Mijn moeder was in die tijd al ernstig ziek en daarover maakte ik me constant zorgen. Zorgen die ik vergat tijdens het prikken.
De stippen komen terug in een tijd dat ik me in toenemende mate zorgen ga maken over de planeet en wat wij mensen ervan maken. Ze hebben voor mij dus een therapeutische werking. En tussen het stippen zetten door, schrijf ik de verhalen die de bomen graag willen vertellen.
Hoe maak je die stippen?
Soms maak ik ze met een kwast en soms maak ik ze met een stift. Het heeft te maken met de hoeveelheid stipjes die ik moet zetten. Met de stift gaat het sneller en omdat ik van nature een jachtig en onrustig mens ben, hebben de stiften wel mijn voorkeur. Voor mij maakt het niet uit of de stippen zijn gezet met een kwast of stift. Bij de zwart/wit tekeningen gebruik ik vulpennen met speciale inkt die lichtbestendig is.
Ik wil alleen schilderen, tekenen en schrijven om mijn zorgen te vergeten en anderen een beetje te troosten.
BOMEN EN HUN VERHALEN
Op deze pagina is een selectie te vinden van mijn bomen. Wil je meer bomen bekijken, neem dan contact met mij op. Dat kan heel eenvoudig door een mail te sturen.
Hieronder zijn drie linkjes te vinden naar meer achtergronden,