Voorbij wat je kunt zien

Kunst raakt mensen omdat bepaalde beelden niet passen in onze hersenen. Kunst doorbreekt daardoor patronen in ons brein. Daarom zet een wit doek met als titel ‘Zonder titel’ mensen aan het denken. Gewoonweg omdat er in onze hersenen geen beeld is opgeslagen daar hiernaar verwijst. Een eskimo zal bij het zien van het doek meteen denken aan sneeuw, omdat dit beeld in de hersenen een plek heeft gekregen.

Patronen doorbreken

Veel kunstenaars maken gebruik van dit gegeven en creëren beelden die niet passen binnen ons referentiekader, maar als we meer van dit soort beelden zien, treedt er gewenning op. Kunst heeft daardoor in onze hoofden een plek gekregen en daardoor bepaalt de geest al snel of iets kunst is of niet. Kunst voldoet daarmee – net als alles – aan een bepaalde verwachting. Vult dus in wat we al denken of vinden.

De werkelijkheid bestaat niet

Mijn hele leven ben ik bezig geweest om de perceptie van mensen te beïnvloeden door hen anders naar de werkelijkheid te laten kijken. De werkelijkheid bestaat immers niet, de werkelijkheid zit in je hoofd. Hieronder kun je lezen hoe het werkt.

percepties voorbij wat je kunt zien percepties ad van den boom

Het beeld hierboven laat een vaas zien, maar ook twee gezichten. En het is allebei waar, hiermee wordt duidelijk dat de realiteit voor ieder mens anders is of kan zijn. Hoe kun je ervoor zorgen dat mensen anders naar hetzelfde gaan kijken? Dat kun je doen met woorden. Woorden die duidelijk maken waar je naar kijkt en zo voorkomen dat je er zelf iets van maakt.

percepties voorbij wat je kunt zien percepties ad van den boom

Titel: Witte vaas in zwarte achtergrond

percepties voorbij wat je kunt zien percepties ad van den boom

Titel: Twee gezichten in witte achtergrond

Percepties veranderen

Het veranderen van percepties is wat mij drijft. Ik zie mezelf niet als kunstenaar, ik zie mezelf als een creatief mens, die de kijker ziet als ontvanger en mezelf als zender. Een creatief mens dat woord en beeld combineert. Niet met de bedoeling om patronen te doorbreken, maar om de toeschouwer te inspireren om anders naar de werkelijkheid te kijken, net zo goed naar zijn eigen werkelijkheid als naar de werkelijkheid om hem heen. Ik probeer dus de perceptie te veranderen. En percepties gaan niet over kijken, maar over constructies in je hoofd.

Voorbij wat je kunt zien

Mijn werk moet je niet beoordelen op wat je ziet, maar moet je beoordelen op wat het met je doet. Bij mij gaat het dus niet zozeer om het beeld, maar om de boodschap. Dat verklaart ook mijn diversiteit in werk en in bepaalde gevallen de snelheid waarmee het gemaakt is. De boodschap bepaalt de vorm en niet omgekeerd.

Creëer je eigen realiteit

De ontvanger die meegaat in mijn verhaal is iemand die begrijpt dat de werkelijkheid een constructie van ervaringen en aannames is. En wie dat durft aan te nemen is in staat om daarnaar te handelen. Dat zijn mensen hierdoor hun leven een wending kunnen geven. Mensen die in staat zijn om een eigen realiteit te creëren. En dat is een vrijheid die ik ieder mens gun.

Bekendmaking Worldpressfoto 2016

In 2016 heb ik van – voor mij – belangrijke gebeurtenissen een schilderij gemaakt. Het laatste beeld uit de serie was bijgaand beeld. Ik was ervan overtuigd dat één van de foto’s de worldpressfoto 2016 zou winnen. Misschien niet deze foto uit de serie, maar wel gebeurtenis zelf.

Oordeel van de jury Worldpressfoto 2016

Volgens de jury viel uiteindelijk de keus op het werk van Ozbilici vanwege “de explosieve foto die echt de haat van onze tijd weergeeft”. Juryvoorzitter Stuart Franklin noemt de winnaar een “ongelooflijk moedige man, die zijn werk heroïsch heeft gedaan doordat hij toevallig op een persconferentie was die in zo’n tragedie veranderde”.
Woorden waar ik me volledig bij aansluit, zoals in de bijgaande tekst van het schilderij te lezen is.

Tekst in het beeld

Ankara, 19 december 2016. Vluchten in barbaarsheid. Ambassadeur van Rusland Andrei Karlov speecht tijdens een fototentoonstelling over reizigers in Rusland. Terwijl hij vol liefde praat over zijn mooie land wordt hij van achteren met acht kogels doodgeschoten. De man in het zwart is de dader. Een politieman die zich als beveiliger heeft uitgegeven. Hij pleegt de moord uit naam van God en vaderland. De tijd van het Wilde Westen keert terug in het Midden-Oosten. /// ad van den boom

Titel vluchten in barbaarsheid aanslag gemengde technieken ad van den boom

Andrei Karlov Speech Aanslag Ad Van Den Boom

Helikopters vliegen onder je door in grächen

Als mens zijn wij in staat om in een fractie van een seconde een beslissing nemen. En dat is goed, want op die manier kunnen we zonder erover na te denken, de juiste dingen doen. Ons grootste talent is dus dat we dingen kunnen uitsluiten. Stel je voor dat je door een bos loopt en bij elke boom denkt dat-ie kan omvallen, dan zou je het bos niet in durven. Onze geest gaat er dus vanuit dat dit niet gebeurt en daarom zien we geen bomen, maar een bos. En bossen vallen niet zomaar ineens om.

Helikopters vliegen onder je door

Een paar keer jaar ben ik in een dorp waar de helikopters regelmatig onder je doorvliegen en niet over je heen. Dat kan helemaal niet… dat is wat je geest al heeft bepaald. Maar soms kan het dus wel en op die plek komt het zelfs regelmatig voor dat je naar beneden moet kijken als er een helikopter voorbijvliegt.

Een bijzonder dorp

Grächen Zwitserland helikopters vliegen onder je door schilderij dorpsgezichtgemengde technieken op papier ad van den boom

Grächen Zwitserland dorpsgezicht Ad van den Boom

Grächen is een dorpje in Zwitserland. Het ligt in Wallis op 1.600 meter hoogte, in het Duitstalige gedeelte. De mensen die hier wonen zijn katholiek en daardoor is het er bijzonder gemütlich.

Ik kom er al jaren en iedere keer als ik er ben, word ik verrast door de pracht van de wereld op deze hoogte. Als ik hier ben, realiseer ik me dat de meeste ellende van de wereld zich onder me afspeelt. Het zal nog lang duren voordat de invloed van Donald Trump via de slingerweg hier het dorpsplein bereikt. Dat maakt het leven hier zo bijzonder.

Het is een wereld die in mijn eigen land niet meer bestaat. Mensen in Nederland zijn bang en de mensen met politieke en religieuze macht grijpen alles aan om dit te voeden.

Koester de plek waar je leeft

Met het dorpsgezicht van Grächen wil ik laten zien, dat we allemaal kunnen leven in een mooie wereld. We zouden ons dan wel moeten realiseren, dat de plek waar we wonen een bijzondere plek is. Een plek die we moeten koesteren en door niets en niemand laten afnemen. Gelukkig is dit niet alleen voorbehouden aan het dorp waar helikopters regelmatig onder je doorvliegen.

Perceptie management uit onverwachte hoek

perceptie,management,petrus1,ad,van,den,boom

Perceptie management uit onverwachte hoek

Perceptie management en creativiteit zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Een voorbeeld van wat ik dan bedoel, komt uit een onverwachte hoek. Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn broer Jan een beeld van een heilige die een grote sleutel vasthoudt. De man met baard kijk je streng aan. Nu heb ik een katholieke achtergrond, maar helaas is mijn kennis niet actueel. Via google kom ik erachter dat het vermoedelijk Petrus is.

Het is een leuk houten beeld, grof gesneden. Als ik het zou voorleggen aan de experts van Kunst en Kitsch, dan zouden ze waarschijnlijk vragen of ik een open haard heb of dat zij het beeld zelf moeten verbranden.

Geschenk uit de hemel

Ik ben het met ze eens; het beeld heeft geen artistieke waarde voor de kunstverzamelaar. Maar voor iemand die zo ongeveer zijn hele leven bezig is geweest om mensen anders naar hetzelfde te laten kijken, is het een geschenk uit de hemel. Dit beeld gaat namelijk over perceptie management.

Het staat ergens in een nisje van een kapel of kerk en de gelovigen denken, wat een nietszeggend en somber houten beeld. De heilige Petrus zou zich omdraaien in zijn graf als hij het zag. Geen enkele kerkganger wordt dus in de verleiding gebracht om het beeld goed te bekijken, laat staan mee te nemen. Dat moet ook de bedoeling zijn geweest. Daar is vast en zeker goed over nagedacht.

Wat dit beeld zo bijzonder maakt is dat het open kan. En als je het opent, dan zie je dat het plaats biedt aan een fles drank. Petrus blijkt niet alleen een heilige te zijn, maar is ook de drinkenbroeder van de koster, de kapelaan of de pastoor. Een mooi voorbeeld van religieus perceptie management uit het verre verleden en laat je niet wijsmaken dat ze het trucje in het Vaticaan niet meer kennen.

perceptie,management,petrus2,ad,van,den,boom

Wijnetiket raadhuisconcerten Hilversum

raadhuisconcerten,hilversum, wijnetiket, ad van den boom,

Wijnetiket

Ontwerp wijnetiket Raadhuisconcerten | 2016

Ik ben gevraagd om het wijnetiket te maken voor de vrienden van de Raadhuisconcerten in Hilversum. Gisteravond werd de wijn uitgereikt na het indrukwekkende concert ‘Ragazze e Giovanotti.’ Het etiket is een rode spetter geworden met daarom heen tekst. Bij het etiket hoort de volgende tekst.

Do, re, mi, fa, sol, la, ti, do

Dat klinkt niet als woorden, dat klinkt als muziek. Muziek die via de oren soms rechtdoor naar de hersenen gaat en herinneringen aan vroeger oproept. Een andere keer gaat de muziek niet naar de hersenen, maar naar binnen. Voorbij het hart naar de ziel met kippenvel als gevolg. Van top tot teen. Toen ik Diamonds & Pearls van Prince voor de eerste keer hoorde, heb ik er drie dagen last van gehad. Ik zat helemaal onder. Naar de huisarts en die noemde het een typisch geval van doremifasollatido. Luister even naar Jan Smit en het is over. Dat heb ik toen maar gedaan.

Do, re, mi, fa, sol, la, ti, do

Dat klinkt als verbinding. Muzikanten die samen een stuk spelen en wij mogen luisteren. Vingers op toetsen en snaren, stembanden die de haartjes in onze oren doen trillen. We mogen genieten van elke do… Plop Dat klinkt niet als een woord. Dat klinkt naar wijn. De zon van de zomer opgeslagen in een druif en met zorg geperst tot een smakelijke drank die de tong streelt. Met als resultaat een mooie ronde afdronk waarin je de… ik ben geen kenner van wijn, ik weet alleen hoe ik van wijn moet genieten. Klinken, proeven, begeren, ontspannen, bezinnen, delen, koesteren, praten en luisteren.

Wijn en do, re, mi, fa, sol, la, ti do. Dat klink mij als muziek in de oren. Een onvergetelijke avond voor jullie allemaal. (En dat is het dankzij Ragazze Quartet en Kapok ook geworden)

expositie in Olestaete te Workum 2016

expositie Workum olestaete Joop Braakhekke Ad van den Boom

Opening Expositie door Joop Braakhekke

 

Expositie in Olestaete met Ad van den Boom

Olestaete is een prachtig gerestaureerde boerderij in Workum, waar doorlopend exposities georganiseerd worden. Van 14 mei tot en met 1 juli 2016 zijn hier mijn tekeningen en schilderijen te zien. Naast mijn werk is er ook werk te zien van andere kunstenaars. Joop Braakhekke opende de expositie en wist op zijn manier glans te geven aan een koude dag in mei.

expositie workum Olestaete Ad van den Boom Dreamscapes

Dreamscapes in Olestaete

DREAMSCAPES| 10-12-2015


Dreamscapes #1, olieverf op canvas, 60×40 cm, 2015

Expositie MH-17 gemeentehuis Hilversum

MH 17 Crealisme Blog Ad van den Boom
Expositie MH-17 in gemeentehuis Hilversum

Het is misschien wel het meest bijzondere en dierbare project waar ik de laatste jaren aan gewerkt heb. Het is een serie tekeningen die ik gemaakt heb naar aanleiding van de ramp met de MH-17. De serie is tentoongesteld in het gemeentehuis van Hilversum. Een expositie die zonder de hulp van Jan Rudolph de Lorm – directeur museumzaken Singer Laren– en burgemeester Pieter Broertjes van Hilversum nooit tot stand zou zijn gekomen.

Bijna 300 mensen die sterven omdat iemand een raket afvuurt op een passagiersvliegtuig. Ik voelde de pijn en het verdriet. Iets wat je niet zomaar verwerkt. Dan bedenk ik weer dat ik zelf in 1999 aan de dood ontsnapt ben door niet direct vanuit NY naar Cairo te vliegen, maar eerst een tussenstop via Amsterdam te maken.

Beeldverhaal bestaande uit 12 tekeningen

Om de menselijke tragedie rondom de ramp met de MH-17 te verwerken en mensen troost te bieden en ook hoop, heb ik mijn emoties verwerkt in een beeldverhaal, bestaande uit 12 tekeningen. Een poging om rampen als deze voor altijd te voorkomen.

De grote vraag is alleen of de mensheid wel rampen als deze wil voorkomen. Volgens mij wil de mensheid rampen als deze het liefst zo snel mogelijk vergeten. En dat is een conclusie om verdrietig van te worden. De 12 tekeningen liggen ingelijst in mijn atelier te wachten om ergens in de wereld een plek te krijgen om tentoongesteld te worden. Wat mij betreft is het een plek waar elke dag veel mensen komen. Een opvallende plek zodat ze – wanneer ze de serie zien – zich realiseren hoe kostbaar vrijheid is. En hoe kwetsbaar het leven is. Van jou, van mij, van iedereen. En hoe belangrijk het is om dit soort rampen niet te vergeten, maar om voor eeuwig proberen te voorkomen.

 

 

 

COMPLEET SCULPTUUR

Sculpturen Compleet Brons Ad Van Den Boom
Compleet, beeld in brons, 2015, oplage 10

KUNSTRAI | Amsterdam 2015

kunstrai beelden ad van den boom kunstenaar brons

Beelden Ad van den Boom op de Kunstrai 2015