Abstracte sculptuur Levenskracht van Ad van den Boom, met organische grijze lussen die vanuit één stam groeien op een vierkante sokkel.

Crealisme en beeldhouwkunst

Het is meer dan tien jaar geleden dat ik mijn laatste beeld maakte. Een serie die voornamelijk uit portretten bestond.

Ik kwam er niet meer aan toe. Te druk, te veel aan mijn hoofd en beslist ook een gebrek aan een idee. Maar er was nog iets wat mij tegenhield:
wat moet je met al die zware beelden thuis? Bronzen afgietsels zijn mooi, maar inmiddels voor de meeste mensen niet meer te betalen.

Toen ik aan het begin van corona begon met Bomen en hun verhalen, werd het nog moeilijker om terug te keren naar het beeldhouwen.

Hoe maak ik een boom driedimensionaal op een manier die nog niet eerder is gedaan?
Een boom die ook voldoet aan mijn eigen opvatting van schoonheid?
En wat moet ik dan met de kleuren, de puntjes en het landschap?

Ik heb verschillende pogingen ondernomen om mijn eigen boombeelden te maken, maar ze waren niet goed genoeg om mee door te gaan.

Soms moet je iets maken om erachter te komen dat het niet goed is. Weggooien is misschien nog wel moeilijker dan bewaren. Slechte gedachten zou je ook moeten weggooien en alleen de goede bewaren. We weten allemaal hoe moeilijk dat is.

Een tijdje geleden begon ik opnieuw na te denken over de vraag hoe ik mijn bomen naar een driedimensionale vorm kon brengen. Het eerste beeld ontstond toen ik met een stukje ijzerdraad zat te spelen. In mijn hoofd zat maar één vraag: kan ik hier een boom van maken? De titel is Levenskracht.

Crealisme gaat tenslotte over anders kijken naar hetzelfde. Niet wat het is, maar wat het kan zijn.

Gevonden steen uit de Walliser Alpen waarin een menselijk hoofd zichtbaar lijkt, gepresenteerd als crealistische sculptuur op een zwarte sokkel.

Steen der Wijsheid

Deze week maakte ik met mijn vrouw een wandeling door Grächen, een klein dorp in de Zwitserse Alpen. Na een lange tocht gingen we op een bankje zitten.
Ik keek naar beneden. Tussen de houtsnippers lag een steentje.

‘Daar ligt een kop,’ zei ik en ik pakte het op.

Mijn vrouw zag niet meteen wat ik zag.
Even later zei ze: ‘Inderdaad, een hoofd. En behoorlijk eng.’

Miljoenen stenen en steentjes liggen hier te wachten. Op niets. Of misschien toch op iemand die ze opraapt. Iemand die iets ziet waar anderen overheen stappen.

Dat steentje betekent voor mij meer dan alleen een gevonden vorm.
Zijn wij als mensen niet verleerd om met een open blik naar de dingen te kijken? Naar onszelf en naar de wereld om ons heen?

De natuur heeft zelf een prachtig beeld gemaakt. Ik hoefde hem alleen maar te zien.

Titel: Steen der Wijsheid
Techniek en formaat: AI-visualisatie van de gevonden steen als sculptuur op een sokkel.
Serie: sculpturen
Beschikbaarheid: niet te koop
Locatie: atelier Grächen

Bomen en hun verhalen

Crealisme: het is maar net hoe je het bekijkt

Over kunst, kritiek en vooruitgang

Meer weten over mijn sculpturen