Crealisme en bomen en hun verhalen

Groen geschilderd boompje op papier van Ad van den Boom, met een donkere stam en een organische kroon die balanceert tussen herkenbare boomvorm en verbeelding.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Crealisme en bomen en hun verhalen

Dingen omdraaien is de basis van Crealisme. Niet meteen aannemen wat mensen zeggen. Niet meteen geloven wat je ziet. En vooral: niet denken dat kijken automatisch ook zien is. Voor mij is dat Crealisme: creatief kijken naar de realiteit.

Als ik het dus over bomen heb, kijk ik niet alleen naar een boom. Ik stel me voor dat de boom naar mij kijkt.
En als een boom naar mij kijkt, ziet hij een mens.

Dat is de basisgedachte achter mijn schilderijen met bomen. Het zijn bomen die niet precies lijken op bomen in de werkelijkheid. Dat is bewust. Als een boom te veel op een echte boom lijkt, weet je hoofd meteen wat het ziet. Boom. Stam. Takken. Bladeren. Klaar.

Maar mijn bomen kijken naar jou en daarom moet jij anders kijken naar hen.
Ze moeten even vreemd lijken. Even niet helemaal passen bij wat je al kent. Daardoor ontstaat ruimte.
Je kijkt langer.
Je vraagt je af: wat is dit voor een boom?
Waarom staat hij daar zo?
Wat wil hij vertellen?

Daar begint het verhaal.

In Bomen en hun verhalen is de boom geen onderwerp uit de natuur, maar een verteller. Iedere boom heeft een eigen karakter, een eigen stem, een eigen reden om te bestaan. Zoals geen twee bomen hetzelfde zijn, zijn ook geen twee verhalen hetzelfde. En dat geldt natuurlijk ook voor mensen.

Eerst maakte ik bomen in zwart-wit. Teruggebracht tot lijn, ritme en stilte. Daarna ontstonden de werken met acryl op papier: kleurrijker, vrijer, bijna als gedichten van moeder natuur. Later kwamen de grote schilderijen op canvas, met acryl, olie en duizenden stippen. Daar kreeg de boom meer lichaam, meer aanwezigheid, meer tijd.

Nu ontstaat een volgende stap. Back to future.  Ik probeer bomen verder in beweging te zetten. Niet alleen als bomen die door de wind worden bewogen, maar als levende wezens met spanning, ritme en energie. De vormen worden abstracter, omdat ik niet langer alleen wil laten zien hoe een boom eruitziet, maar hoe zijn aanwezigheid zou kunnen voelen. Bomen als levensenergie.

Misschien weet ik niet hoe een boom voelt. Maar ik weet wel wat een boom in mij wakker maakt.
En precies daar begint voor mij Crealisme.
Niet bij wat iets is, maar bij wat het kan zijn.

Lees meer over:
crealisme

bomen en hun verhalen

artist statement

Percepties