Depot
Depot
Voor mij bestaat tijd niet. Tijd is wat mensen ervan hebben gemaakt. Daardoor denken we dat oud worden hetzelfde is als een gelukkig leven en jong sterven het tegenovergestelde.
Ik ben wie ik ben en ik ben geworden wie ik geworden ben. Mijn werk is daar een weerspiegeling van.
Het is een reis van A naar B met oneindig veel zijwegen. Veel mensen kiezen voor de snelste weg. Ik heb ervoor gekozen ook de zijwegen in te wandelen. Soms ben ik snel omgedraaid en soms ben ik er wat langer blijven hangen.
Mijn depot is geen geschiedenisboek. Het is een ontdekkingsreis.
Lang heb ik getwijfeld of ik het wel een plek op mijn site moest geven. Die twijfel verdween toen steeds meer mensen mij een mail stuurden met de vraag waar ze werk konden vinden dat ik in het verleden heb gemaakt.
Een andere vraag die mensen vaak aan mij stellen, is op welk werk of welke serie ik het meest trots ben. Dat vind ik moeilijk. Niet omdat het ene werk beter is dan het andere, maar omdat ik alles heb moeten maken om uiteindelijk bij Bomen en hun verhalen uit te komen.
Als ik dan toch moet kiezen, zijn twee werken voor mij persoonlijk heel belangrijk.
Het eerste is A Child Is Born. Ik maakte het in een nacht waarin ik wakker moest blijven bij onze zoon. Om niet in slaap te vallen, ben ik gaan schilderen en schrijven.
De tweede is de serie Van depressie naar bevrijding. Die serie heeft alles te maken met een periode waarin ik gedwongen werd mezelf opnieuw uit te vinden. Wat eerst werkte, werkte niet meer. Ik moest opnieuw leren kijken naar mezelf en naar het leven.
Daar is ook ontstaan wat ik nu crealisme noem.
Crealisme is voor mij niet alleen een manier van kunst maken, maar ook een manier van leven.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.
Wanneer mensen vroeger mijn atelier bezochten en al die verschillende stijlen zagen, vroegen ze vaak:
Hoeveel kunstenaars werken hier?
Het antwoord was en is: één. Dat ben ik.
Ik heb nooit binnen één stijl gewerkt. In de reclame heb ik geleerd dat je eerst moet weten wat je wilt vertellen. Daarna zoek je de vorm die daarbij past. Niet ieder idee vraagt om hetzelfde beeld of hetzelfde materiaal.
Soms weet ik meteen wat ik moet maken. Soms duurt het lang voordat ik de juiste vorm vind. Dan moet ik dingen maken om erachter te komen dat ze het niet zijn.
Ik werk daarom met verschillende materialen: papier, verf, krijt, inkt, bloed, linnen, steen, klei en metaal. Niet om te laten zien wat ik allemaal kan, maar omdat het ene idee iets anders nodig heeft dan het andere.
En wie schrijft die teksten?
Die teksten schrijf ik zelf.
Ze ontstaan vaak tijdens het maken van een werk. Ik schrijf ze spontaan op. Soms zitten er foutjes in, lopen zinnen in kronkels of is mijn handschrift nauwelijks leesbaar. Dat is een bewuste keuze.
Wanneer ik alles achteraf opnieuw zou schrijven, verlies ik het moment en neemt de controle het over. Dan worden het keurige zinnen, strak geschreven, met een handschrift dat beter leesbaar is. Maar juist dat onleesbare heeft soms zijn charme. Gelukkig kan ik op mijn site de getypte tekst erbij zetten.
Het durven maken van fouten hoort voor mij ook bij crealisme. Je kunt je werkelijkheid moeilijk veranderen als je bang bent om een fout te maken. Ook de natuur maakt fouten en is daar niet rouwig om.
Vorm volgt inhoud en nooit andersom.
Van Gogh en kleur
Mijn eerste inspiratiebron was Vincent van Gogh.
In onze woonkamer hing een reproductie van zijn bloeiende perenboom. Als zevenjarige zat ik aan tafel en probeerde ik die boom na te tekenen. De boom in mijn tekenschrift op school kreeg een 8+.
Zonder dat ik het toen wist, begon daar de weg naar Bomen en hun verhalen. Daar begon ook mijn creatieve reis van Ad naar Van den Boom.
Mensen die mijn werk zien, noemen vaak de kleuren. Soms vergelijken ze die met Van Gogh. Niet omdat ik schilder zoals hij, maar omdat kleur in mijn werk ook veel meer is dan alleen kleur.
“Als je kleuren begrijpt, dan begrijp je de emoties van mensen. En aan jouw kleuren zie ik dat je mensen begrijpt,” zei een kunstenaar die mijn werk voor het eerst zag.
Wat geel voor Van Gogh was, is groen voor mij. Groen staat in mijn werk voor groei, verandering en levenskracht. Voor het vermogen om jezelf opnieuw uit te vinden.
De verbindende factor
Ondanks alle verschillende stijlen en materialen is er een verbindende factor.
Mijn werk gaat over mensen. Over hoe we naar onszelf kijken, hoe we naar anderen kijken en hoe we de werkelijkheid ervaren.
Sommige series hebben een maatschappelijk onderwerp, zoals Wereldleiders en MH17.
Andere series gaan meer over perceptie en over de vraag wat werkelijkheid eigenlijk is. Weg van de werkelijkheid, Dreamscapes en Forever Beautiful zijn daar voorbeelden van.
Al die werken horen bij mijn ontwikkeling. Ook de werken waarvan ik later dacht dat ze het niet waren. Ik had ze nodig om verder te komen.
Dit depot is daarom voor mij een plattegrond van alle wegen die ik heb doorlopen om te komen waar ik nu ben.
Elk leven begint volgens mij met een Big Bang. Een beweging die nooit eindigt.
Meer achtergrondinformatie is hier te vinden.
De uitgangspunten van crealisme