De vrouw die voor mijn schilderij begon te huilen
Dit blog maakt deel uit van mijn werk als crealist: niet wat het is, maar wat het kan zijn.
DE VROUW DIE VOOR MIJN SCHILDERIJ BEGON TE HUILEN.
Je staat op de EuropArtFair, samen met honderd andere kunstenaars. Vlak voordat de beurs opengaat, is de spanning voelbaar.
Komen er veel bezoekers? En natuurlijk die ene vraag: ga je iets verkopen? Op een kunstbeurs staan is tenslotte een kostbare aangelegenheid.
Een van mijn schilderijen hangt om de hoek van mijn stand. Ik hoor een vrouw tegen iemand zeggen:
‘Dit schilderij moet boven ons bed komen te hangen.’
Ik loop naar de zijkant van de stand en zie een man en een vrouw van ergens midden dertig.
‘Blijkbaar ken je het verhaal,’ zeg ik tegen haar.
Ze kijken me verbaasd aan.
Ik pak mijn boek Bomen en hun verhalen en sla het open bij de pagina waarop het schilderij met de bijbehorende tekst staat.
Daarna neem ik wat afstand, zodat ze het verhaal rustig kunnen lezen.
Dan hoor ik de vrouw huilen. Niet een beetje. De tranen lopen over haar wangen.
Haar partner weet niet goed wat hij met de situatie aan moet. Mijn vrouw loopt naar haar toe.
‘Ik vind het zo mooi. Zo ontzettend mooi,’ zegt ze.
Ze veegt de tranen van haar gezicht en moet vervolgens zelf lachen om wat het werk bij haar heeft losgemaakt.
Ik geef haar een exemplaar van Bomen en hun verhalen en schrijf er iets persoonlijks in. Dankbaar neemt ze het in ontvangst.
Een stilte en dan…
‘Ik zou al uw schilderijen wel willen kopen als ik het geld had,’ zegt ze.
Daarna lopen ze hand in hand verder naar de volgende stand.
Ik ga op de kruk in mijn stand zitten en vraag me af wat belangrijker is: iets verkopen, of dit ene moment dat ik nooit meer zal vergeten.
Wat ik met mijn werk wil bereiken, is op dat moment gelukt. Iemand in vervoering brengen.
Iets in haar losmaken. Haar iets meegeven wat voor haar even werkelijk werd als het voor mij was toen ik het maakte.
Twee dagen later ben ik tientallen complimenten rijker, maar ga ik met evenveel schilderijen naar huis als waarmee ik gekomen ben.
Titel: Eeuwige liefde
Techniek en formaat: acryl op linnen – 300 x 200 cm
Serie: Bomen en hun verhalen
Beschikbaarheid: op aanvraag
Locatie: atelier Hilversum
De bijbehorende tekst kun je hier vinden
De uitgangspunten van crealisme
Dit verhaal maakt deel uit van mijn werk als crealist en kunstenaar die werkt in Hilversum en in Grächen (Zwitserland)
In mijn schilderijen onderzoek ik hoe bomen, kleur en verbeelding mensen anders kunnen laten kijken.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.
