Tag Archief van: betrokkenheid

Menselijk of onmenselijk

/in

Foto van mijn moeder en mij als indiaan verkleed. Het pak heeft mijn moeder zelf gemaakt en het was een verjaardagscadeau. Het is een zwart/wit foto uit de jaren zestig, genomen op 1 oktober in onze achtertuin.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Menselijk of onmenselijk dat is de vraag. Ik was negen jaar oud toen mijn moeder na een lang ziekbed overleed. Vier jaar kanker. Als kind heb ik regelmatig aan God gevraagd om haar uit haar lijden te verlossen. Dat heeft hij ook gedaan, op een mooie zomerse dag in augustus met een strakblauwe lucht.
‘Ze kan zo recht naar de hemel,’ zei ik tegen een vriendje dat aan mij vroeg hoe het met mijn moeder ging.

Dezelfde dag nog, werd mijn smeekbede verhoord. Ik werd naar binnen geroepen om te komen eten. Goed en wel zaten we aan tafel of mijn vader werd aan de telefoon geroepen. Aan de telefoon hoorde mijn vader dat zijn vrouw en onze moeder was overleden.
Mijn familie zat vol tranen aan tafel, maar ik was zielsgelukkig met haar dood. Eindelijk verlost uit haar lijden.

Waarom schrijf ik dit?

Ik schrijf dit om erachter te komen hoe jij kijkt tegen het volgende.
Mijn schoonmoeder is negentig jaar oud tot een maand of acht geleden kon ze alles nog. Met haar Mercedes cruisen door Nederland, boodschappen doen, een ommetje maken met iemand uit de straat.
Dat gaat niet meer.
Ze is aan het dementeren geslagen en wel in een hoog tempo. Die snelheid past wel bij haar. Al die andere dingen niet.

Mensen zien die er niet zijn, naar huis willen terwijl je altijd thuis bent en niet meer weten of het acht uur in de morgen of in de avond is. Ook niet meer weten hoe je computer werkt en zelfs het zetten van een handtekening geeft problemen.

De volgende stap is naar een verzorgingshuis en daarmee gaat definitief al haar zelfstandigheid verloren. En dan begint het grote wachten totdat God haar roept om te komen. Maar mijn schoonmoeder is niet gelovig en zal dus niet horen als zij geroepen wordt. Dus ze zal moeten wachten tot haar lichaam het begeeft. Wie ze is en was zal nog verder verdwijnen en wij mogen toekijken hoe dat allemaal gaat. Menselijk of onmenselijk? Wat vind jij?
.
Over de foto: mijn moeder en ik op mijn vierde verjaardag. Als cadeau kreeg ik een door haar gemaakte indianenpak.

Hilversum 600 jaar

/in

Hilversum 600 jaar print met daarop een groot aantal Dudok en andere iconische gebouwen

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Als je aan mensen vraagt waar ze spontaan aan denken als ze Hilversum horen, dan zul je vaak radio en televisie als antwoord krijgen.
Maar bij de Mediastad zouden mensen ook aan creativiteit in de meest brede zin van het woord moeten denken. En dan bedoelen we ook aan andere vormen van mediagebruik. Zo heeft Hilversum met ‘Art Hilversum’, een eigen kunstenaarsvereniging met 50 leden die actief zijn in alle kunstdisciplines. De een gebruikt linnen als medium, een ander papier, steen, hout of staal, glas, keramiek of nog iets anders.

Gebouwen die op de tekening te zien zijn van linksboven naar rechtsonder: Beeld en Geluid, de Rechercheur vml. Politiebureau Dudok, C&A Dudok, Zonnestraal, Vitus Kerk, Barbershop Dudok, Meddens, Raadhuis Dudok, ’t Tolhuis, Woonhuis Dudok, Tribune Sportpark Dudok, Museum Hilversum vml. Raadhuis, Mout vml. Autopalace de Wit, Laapersveld Dudok, Het Postkantoor, Oude Avro Studio, Omroeptoren, Ateliers Dudok, Woonhuizen Dudok, Snelliusschool Dudok, Oud Esso station Dudok, Kantoor Drafbaan Dudok, Woonhuis Dudok, Woonhuizen Dudok, Oude politiepost Dudok, Paviljoen met woonhuis Sporthaven Dudok, Hotel Gooiland en Bavinckshool Dudok.

600 jaar Hilversum

600 jaar Hilversum is een mooie aanleiding voor de vereniging om mensen te laten zien dat de Mediastad meer te bieden heeft dan radio en televisie alleen. Zes kunstenaars van Art Hilversum hebben daarom een etiket ontworpen voor een wijn die alleen in het jubileumjaar verkrijgbaar is. Een bijzondere wijn door de unieke kunstetiketten. Een wijn die alleen in Hilversum te koop is in de Galerie en webshop van Art Hilversum. De wijn is 20 euro per fles en de opbrengst komt ten goede aan de vereniging. Op die manier steunen we kunst en cultuur in Hilversum. De deelnemende kunstenaars zijn Ad van den Boom, Ardy Timmer, Erik Tiggeler, Mark van Praagh, Monique van Wijk en Wouter Stips.

Ik ben de initiator. Van den Boom: ‘Het idee ontstond naar aanleiding van een tekening met de iconische gebouwen van Hilversum die ik voor de nieuwe winkel in Dudokstijl voor Van Gestel Optiek heb gemaakt. Iemand van de gemeente vond dat ik met de tekening iets zou moeten doen met het 600-jarig bestaan van Hilversum. Zo is het begonnen.’Ad van den Boom en Wouter Stips doen de aftrap en de andere kunstenaars komen in de maanden daarna met hun unieke wijnen.

Ad van den Boom 2024  – 140 x 100 cm

een vader

/in

 

wereldleiders,pieter,broertjes,modern,art,portret,schilderij

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Een dag na zijn herbenoeming was ik op bezoek bij Pieter Broertjes. De burgemeester van Hilversum, het dorp waar ik woon en werk. Pieter heeft mijn hart gestolen. Niet zozeer als politicus, maar wel als burgemeester en bovenal als mens. Een mens met een hart. Nu heeft iedereen een hart, maar Pieter heeft het op de juiste plek en dat maakt hem zo bijzonder.

Prachtig gebouw van Dudok

Het raadhuis van Hilversum is volgens veel mensen één van de mooiste gebouwen in z’n soort. Het is inderdaad mooi, maar ook hard en afstandelijk. Zeg maar een soort Mondriaan, maar dan van steen. Een gebouw zonder warmte. Heeft Dudok het misschien ooit zo bedacht? Louter vanuit verstand, ontdaan van alle emotie? Een gebouw dat staat en blijft staan, wat mensen ook denken of vinden.

Bestuurder en mens

Maar dan gebeurt er iets. De loop der dingen krijgt een wending. Er wordt iemand benoemd zonder een actief politiek verleden. Het is wel iemand die staat voor een bepaalde kleur, maar die kleur vormt de basis voor rose tot en met paars. Dat is de invulling die hij eraan weet te geven. En dan heb ik het over leiderschap. Hij is in staat – als een van de weinige bestuurders in dit land – verder te kijken dan wat van hem verwacht wordt. Hij vindt wat hij vindt en dat maakt hem een mens om van te houden.

Het kloppend hart van Hilversum

Ik heb de burgemeester een schilderij geschonken van het raadhuis. De titel van het werk “Het huis heeft eindelijk een vader.” Een vader die er is voor iedereen die iets heeft met Hilversum. Een betrokken en actieve vader die je overal tegenkomt. Net zo goed bij een opening in Museum Hilversum als bij een opening van een snackbar. Als je Pieter een keer persoonlijk ontmoet, begrijp je meteen waarom het kille gebouw met zijn komst een hart heeft gekregen. Een hart dat klopt voor ons allemaal, ook de komende zes jaar.