Tag Archief van: generaties

Hoe voelt de herfst?

/in

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

HOE VOELT DE HERFST VOOR EEN BOOM?

We kijken naar bomen. We zien een stam, een kruin, takken en bladeren. Soms struikelen we over de wortels.
We luisteren naar het ritselen van de bladeren. En als we onder een boom staan, horen we hoe de wind speelt met takken en blad.
In mijn schilderijen en tekeningen heb ik bomen een stem gegeven.

Bomen als storytellers

Om je gerust te stellen: ik geloof niet dat bomen kunnen praten.
Waar ik wel in geloof, is dat je anders naar de werkelijkheid gaat kijken wanneer je je in een boom verplaatst.
Naar de werkelijkheid van mensen, bedoel ik dan.

Bomen zijn toeschouwers in het leven van wezens die bewegen. Rotsen in de branding, zou je ze kunnen noemen.
Of levende vormen met een collectief geheugen. Voor mij zijn het daarom storytellers.

Ze vertellen verhalen over bewegende wezens. Over mensen die zo vluchtig zijn als parfum.
Ze komen voorbij, laten even iets achter en verdwijnen weer.
Bomen blijven.
Ze geven zuurstof, maar niet alleen dat.

Ze laten zien dat je alleen jezelf nodig hebt om te groeien. En tegelijk dat je het samen beter hebt.
Met wortels, schimmels, vogels, insecten, wind, regen, licht en alles wat leeft om hen heen.
Bomen weten meer dan mensen denken.

Maar hoe voelt het om een boom te zijn?

Wat gebeurt er als ik me niet langer laat leiden door mijn ogen, maar door mijn ziel? Door dat deel van mij dat niet kijkt, maar voelt?

Kan ik dat visualiseren?
Kan ik dat abstraheren?

Waar Mondriaan de boom terugbracht tot lijn en verhouding, zoekt dit werk naar de emotionele binnenkant van de boom.
Naar warmte, sapstroom en terugtrekkende kracht. De kleuren bewegen tussen groei en verval, tussen gloed en verstilling.

Misschien speelt het mee dat ik in Hilversum woon. De plek waar Mondriaan waar begon aan zijn ontdekkingstocht naar abstractie.
Misschien is dit werk daarom ook op mijn pad gekomen.

Het eerste schilderij in deze reeks heeft de titel Herfst gekregen.

Hoe voelt de herfst voor een boom?
En welke gedachten zouden daaruit kunnen ontstaan?

Niet als waarheid.
Niet als overtuiging.
Alleen als inspiratie.

Titel: Hoe voelt de herfst?
Techniek en formaat: olie op linnen – 20 x 30 cm
Serie: Bomen en hun verhalen
Beschikbaarheid: op aanvraag
Locatie: atelier Hilversum

Lees hier het verhaal achter Herfst

Meer weten over mijn werk, klik dan hier voor Vragen en antwoorden.

Over kunst, kritiek en vooruitgang

Dit verhaal maakt deel uit van mijn werk als crealist en kunstenaar die werkt in Hilversum en in Grächen (Zwitserland)
In mijn schilderijen onderzoek ik hoe bomen, kleur en verbeelding mensen anders kunnen laten kijken.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.

Crealisme uitgangspunten

/in

Vier kleine schilderingen van bomen op handgeschept papier, die in kleur en vorm verandering tonen en aansluiten bij Crealisme en de zes uitgangspunten: groei, vertrouwen, volledigheid, verbeelding, twijfel en het tastbaar maken van ideeën

CREALISME UITGANGSPUNTEN

De uitgangspunten van Crealisme vormen de basis van mijn werk en manier van kijken.
Van jongs af aan heb ik de behoefte om te schrijven, te schilderen en te beeldhouwen.
Vanuit die zoektocht ontstond wat ik later crealisme uitgangspunten ben gaan noemen.
Niet om iets te bewijzen, maar om te onderzoeken wat niet vanzelf te verklaren is.

Ik ben gefascineerd door hoe perceptie werkt.
Hoe ideeën een mens kunnen optillen of vernauwen.
Hoe beeld en woord de werkelijkheid niet beschrijven, maar mede maken.

Ik noem dat crealisme.
Niet als stroming en niet als systeem.
Maar als een houding: creatief kijken naar de realiteit én daar verantwoordelijkheid voor nemen in wat je doet.

Crealisme uitgangspunten

  1. Het leven is nooit af
    Je kunt doelen bereiken en verleggen. Stilstand is ook verandering, maar zonder richting.
  2. Vertrouwen is een daad
    Niet weten dat het goed komt, maar handelen terwijl je de onzekerheid meedraagt.
  3. Volledigheid boven comfort
    Pijn en geluk horen bij elkaar. Tegenslag is geen fout, maar een onderdeel van het geheel.
  4. Verbeelding is ernst
    Fantasie is geen ontsnapping. Alles wat bestaat, begon ooit als idee.
  5. Twijfel hoort erbij, verlamming niet
    Je hoeft niet zeker te zijn om te beginnen. Twijfel mag mee, maar niet aan het stuur.
  6. Maak het tastbaar
    Schrijf het op. Bouw het. Zet het neer.
    Wat geen vorm krijgt, blijft theorie.

Crealisme is geen belofte van succes

Het is een manier om aanwezig te zijn:
in wat je ziet, denkt en voelt én in wat je durft te maken.

Deze zes uitgangspunten vormen de basis voor Crealisme.
Wat moet je met deze uitgangspunten?
Doe ermee wat je wilt, zolang je maar gelooft in de kracht die je is gegeven.
Ieder mens wordt uniek geboren, maar gaandeweg raken we soms kwijt wie we werkelijk waren.

Crealisme is voor mij een manier om opnieuw creatief naar mijn eigen realiteit te kijken.
Misschien gaat er, als je dat zelf probeert, ook een nieuwe wereld voor je open.
Het leven wordt dan geen zoektocht meer, maar een vindtocht naar jezelf.
Zoals bij mij: het duurde meer dan vijftig jaar om weer uit te komen bij de bomen waarmee ik als kind begon.

Vandaag maak ik ze in allerlei materialen en technieken,
van klein tot immens groot, maar elke boom is mij even dierbaar.

Crealisme in de praktijk

De uitgangspunten van Crealisme komen niet alleen terug in kunst, maar ook in hoe we kijken, werken en omgaan met verandering.
Door aandacht te geven aan wat ontstaat, krijgt creativiteit ruimte in het dagelijks leven.
Zo wordt maken geen doel op zich, maar een manier om aanwezig te zijn in de wereld om ons heen.

Crealisme Artist Statement

Crealisme volgens anderen

Crealisme en intuïtie

Dit verhaal maakt deel uit van mijn werk als crealist en kunstenaar die werkt in Hilversum en in Grächen (Zwitserland)
In mijn schilderijen onderzoek ik hoe bomen, kleur en verbeelding mensen anders kunnen laten kijken.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.

Het is maar net hoe je het bekijkt

/in

Een schilderij van een rode stip met daaronder een handgeschreven tekst van Ad van den Boom bij een blog over crealisme

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

HET IS MAAR NET HOE JE  HET BEKIJKT

Crealisme is geen kunststroming en geen filosofisch systeem.
Het is een manier van kijken én handelen.
Ik zie mezelf niet als kunstenaar, maar als een creatief mens.
Een zender.

Mijn werk richt zich niet op het object, maar op de ontvanger.
Niet op wat je ziet, maar op wat het met je doet.

Crealisme vertrekt vanuit één eenvoudige gedachte:
de werkelijkheid is geen vaststaand gegeven,
maar ontstaat in de ontmoeting tussen waarneming, ervaring en betekenis.

Wie dat durft te erkennen, kan anders kijken.
En wie anders kijkt, leeft anders.

In mijn werk combineer ik woord en beeld: schilderijen, sculpturen, teksten, verhalen en gedichten.
Niet om te choqueren of te ontregelen,
maar om percepties te verschuiven.

De vorm volgt nooit een vooraf bedacht concept.
De boodschap bepaalt de vorm.
Altijd.

Crealisme staat niet op zichzelf.
Wat het veronderstelt, wordt al langer toegepast.

In de reclamewereld is het een bekend gegeven: perceptie is geen bijzaak, maar het speelveld zelf. Wie de manier van kijken verandert, verandert de werkelijkheid die mensen ervaren.

Ook in andere domeinen werd dit inzicht al vroeg herkend. Niet om ruimte te openen, maar om die juist te verkleinen. Door verwarring te zaaien, door zekerheden te ondermijnen, door meerdere werkelijkheden naast elkaar te laten bestaan zonder richting.

Wat daar zichtbaar wordt, is geen toeval.
Het laat zien hoe krachtig perceptie is en hoe kwetsbaar.

Crealisme kiest een andere weg.
Niet om te misleiden, maar om bewust te maken.
Niet om verwarring te creëren, maar om ruimte terug te geven.

Het verschil zit niet in de techniek,
maar in de intentie.

Crealisme vraagt geen instemming, maar aandacht.
Het nodigt uit tot vertraging, tot twijfel, tot het loslaten van wat vanzelfsprekend lijkt.

Wie zich daarvoor openstelt, ontdekt dat vrijheid niet ontstaat door antwoorden,
maar door het durven toelaten van meerdere werkelijkheden naast elkaar.

Het is maar net hoe je het bekijkt.

Meer weten, klik dan hier voor Vragen en antwoorden op mijn werk.

Aan zee

/in

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

AAN ZEE

Een vogel is op de glazen wand van de balkonreling gaan zitten.

Hij draait zich naar mij om en fluit.

Hard en schel.

Op het strand loopt een dikke man in een zwembroek.

Hij maakt een selfie van zichzelf.

De poedel op het terras naast me kijkt onafgebroken naar hem.

Een prooi misschien?

Drie zwemmers met oranje reddingsboei malen zich als molens door het water.

Een vrouw van middelbare leeftijd geeft haar man een tik op zijn bil.

En in de verte wordt een zeil gehesen.

Een dag aan zee.

Zoveel gedachten als er golven zijn.

Gedachten net zo onrustig, als het water dat op het zand uiteenspat.

Dan kom je tot de ontdekking dat je niet echt iets hebt geschreven.

Je hebt gewoon op papier gezet wat je zag.

Niet meer en niet minder.

Het is maar net hoe je naar iets kijkt.