Tag Archief van: toekomst

Hoe voelt de herfst?

/in

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Hoe voelt de herfst voor een boom?

We kijken naar bomen. We zien een stam, een kruin, takken en bladeren. Soms struikelen we over de wortels.
We luisteren naar het ritselen van de bladeren. En als we onder een boom staan, horen we hoe de wind speelt met takken en blad.
In mijn schilderijen en tekeningen heb ik bomen een stem gegeven.

Bomen als storytellers

Om je gerust te stellen: ik geloof niet dat bomen kunnen praten.
Waar ik wel in geloof, is dat je anders naar de werkelijkheid gaat kijken wanneer je je in een boom verplaatst.
Naar de werkelijkheid van mensen, bedoel ik dan.

Bomen zijn toeschouwers in het leven van wezens die bewegen. Rotsen in de branding, zou je ze kunnen noemen.
Of levende vormen met een collectief geheugen. Voor mij zijn het daarom storytellers.

Ze vertellen verhalen over bewegende wezens. Over mensen die zo vluchtig zijn als parfum.
Ze komen voorbij, laten even iets achter en verdwijnen weer.
Bomen blijven.
Ze geven zuurstof, maar niet alleen dat.

Ze laten zien dat je alleen jezelf nodig hebt om te groeien. En tegelijk dat je het samen beter hebt.
Met wortels, schimmels, vogels, insecten, wind, regen, licht en alles wat leeft om hen heen.
Bomen weten meer dan mensen denken.

Maar hoe voelt het om een boom te zijn?

Wat gebeurt er als ik me niet langer laat leiden door mijn ogen, maar door mijn ziel? Door dat deel van mij dat niet kijkt, maar voelt?

Kan ik dat visualiseren?
Kan ik dat abstraheren?

Waar Mondriaan de boom terugbracht tot lijn en verhouding, zoekt dit werk naar de emotionele binnenkant van de boom.
Naar warmte, sapstroom en terugtrekkende kracht. De kleuren bewegen tussen groei en verval, tussen gloed en verstilling.

Misschien speelt het mee dat ik in Hilversum woon. De plek waar Mondriaan waar begon aan zijn ontdekkingstocht naar abstractie.
Misschien is dit werk daarom ook op mijn pad gekomen.

Het eerste schilderij in deze reeks heeft de titel Herfst gekregen.

Hoe voelt de herfst voor een boom?
En welke gedachten zouden daaruit kunnen ontstaan?

Niet als waarheid.
Niet als overtuiging.
Alleen als inspiratie.

Titel: Hoe voelt de herfst?
Techniek en formaat: olie op linnen – 20 x 30 cm
Serie: Bomen en hun verhalen
Beschikbaarheid: op aanvraag
Locatie: atelier Hilversum

Lees hier het verhaal achter Herfst

Meer weten over mijn werk, klik dan hier voor Vragen en antwoorden.

Over kunst, kritiek en vooruitgang

Dit verhaal maakt deel uit van mijn werk als crealist en kunstenaar die werkt in Hilversum en in Grächen (Zwitserland)
In mijn schilderijen onderzoek ik hoe bomen, kleur en verbeelding mensen anders kunnen laten kijken.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.

Troost

/in

Boom uit de serie Bomen en hun verhalen van Ad van den Boom. Acryl op geschept katoen, met een donkere kruin, groene en gele lichtaccenten en een eenvoudige stam op wit handgeschept papier.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Troost

Het idee voor deze boom ontstond onderweg naar Zuid-Afrika.
Door sneeuw en ijzel vertrok het vliegtuig met vertraging van Schiphol.
Toen we eenmaal taxiënd op weg waren naar de startbaan, klonk er links van ons een schreeuw.
Een vrouw wilde eruit. Een ogenblik later huilde ze en riep tussen haar tranen door: “Nee, niet nu.”
Haar partner probeerde haar te troosten, maar het verdriet was te groot.
Ik voelde haar pijn, maar kon niets doen.
Toen dacht ik: ik moet een boom maken die troost biedt. De schets en het verhaal ontstonden nog in het vliegtuig.
Misschien is een boom die troost biedt alles wat ik kan doen.
Misschien is dat ook genoeg.

Troost

Huil om het verdriet.
Tranen zout en warm.
Schreeuw om het verlies.
Een keel van schuurpapier.

Verslagen door de dood,
lopen op de laatste benen.

Een arm kan ik niet om je heen slaan,
kom in plaats daarvan naast me staan.

Sta samen met mij stil bij het ooit was
en dan kom je net zoals ik erachter
dat je nooit verdrietig moet zijn om wat je mist,
maar altijd gelukkig om wat je hebt gehad.

En als je dat doet,
dan vult het hart zich met geluk
en niet met verdriet.

Titel: Troost
Techniek en formaat: acryl op geschept katoenpapier 30 x 30 cm
Serie: Bomen en hun verhalen 
Beschikbaarheid: op aanvraag
Locatie: atelier Hilversum

Van depressie naar bevrijding

Niet wat het is, maar wat het kan zijn

creatief in de reclame

Het is maar net hoe je het bekijkt

Dit verhaal maakt deel uit van mijn werk als crealist en kunstenaar die werkt in Hilversum en in Grächen (Zwitserland)
In mijn schilderijen onderzoek ik hoe bomen, kleur en verbeelding mensen anders kunnen laten kijken.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.

Waardering is onbetaalbaar

/in

Openliggend boek op een donkere ondergrond met links een kleurrijke illustratie van vier bomen en rechts de titel Bomen en hun Verhalen van Ad van den Boom, 2023 bij een verhaal over waardering is onbetaalbaar

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

In het verleden werkte ik voor een bedrijf waar de top tonnen verdiende en de mensen op de werkvloer een goed salaris hadden.
Genoeg om van rond te komen, maar niet om uitbundig van te leven.
Voor dat bedrijf nam ik interviews af met verschillende medewerkers. Het gesprek met de vrouw van de receptie opende mijn ogen.
‘Ik verdien niet veel. Collega’s groeten mij niet eens als ze ’s ochtends binnenkomen. Ze zien ons gewoon niet staan. De onzichtbare mensen, zeg maar.’

Ik vroeg of ze echt wilde dat ik dit opschreef. Ze knikte resoluut.
‘Ik bewonder je eerlijkheid,’ zei ik. ‘Waren er maar meer mensen zoals jij. Mensen die iets durven zeggen, zonder bang te zijn.’
Er verscheen een glimlach op haar gezicht.

‘Dat u dit tegen mij zegt, maakt me gelukkig. Van u krijg ik waardering. U kijkt naar mij. U neemt mij serieus.’
Even keek ik weg, uit bescheidenheid.
Toen zei ze:
‘Mensen worden gelukkig van waardering en niet van geld.’

Ook nu zie ik haar glimlach nog voor me. Aan het einde van diezelfde dag sprak ik een collega uit de directie.
Mopperend en boos. De bonus was dit jaar een stuk lager uitgevallen, terwijl het bedrijf meer verdiende dan ooit.
‘Mensen worden gelukkig van waardering en niet van geld,’ zei ik. ‘Dat zei een collega eerder vandaag.’

Zijn antwoord was kort:
‘Sommige mensen begrijpen het nooit. En dat is misschien ook maar goed.’
De woorden van de vrouw van de receptie hebben veel indruk op me gemaakt. Het stukje hieronder draag ik dan ook aan haar op.

Waardering is onbetaalbaar

Een tijdje geleden kreeg ik een mail van een onbekende vrouw die bij een brand haar hele huisraad was verloren. Echt alles.
Ze schreef dat ze van een vriendin ooit mijn boek Bomen en hun Verhalen gekregen had en dat ook dit verloren gegaan was. Of ik misschien nog een nieuw exemplaar voor haar had?
Natuurlijk heb ik gelijk ja gezegd.
Ik was oprecht verbaasd dat mijn boek zoveel voor haar had betekend.
Op zo’n moment besef je weer dat de waarde van wat je maakt niet in geld zit, maar in waardering.

Over ouder worden

Meer over mijzelf

Uitgangspunten van het crealisme

Creatie is reactie

Dit verhaal maakt deel uit van mijn werk als crealist en kunstenaar die werkt in Hilversum en in Grächen (Zwitserland)
In mijn schilderijen onderzoek ik hoe bomen, kleur en verbeelding mensen anders kunnen laten kijken.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.

Oorspronkelijk of kunstmatig

/in

Oorspronkelijk of kunstmatig? Gestileerde boom in rood, oranje en zwart, opgebouwd uit acrylverf op papier. Het werk maakt deel uit van Bomen en hun verhalen en komt voort uit het crealisme van Ad van den Boom.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Oorspronkelijk of kunstmatig

In het bos ben ik een vreemde verschijning. Ik lijk op geen enkele andere boom. Ik ben getekend door het leven. Ooit bijna verbrand, takken verloren, wortels onderuitgehaald. Voor andere bomen ben ik het levende bewijs dat ieder leven een andere route kent en dat je trots mag zijn op het pad dat je ging.

Gisteren zaten er twee mensen tegen mijn stam geleund. Ze praatten over hun leven, hun werk en over de rol van AI. Alsof AI voor bijna alles een oplossing is. Ik boog mijn takken en liet mijn bladeren trillen, in de hoop dat ze mijn stem zouden horen. Dit is wat ik hen wilde zeggen:

‘De mens is zo gewend geraakt aan imitatie, bevestiging en gemak, dat AI moeiteloos in een emotionele behoefte kan voorzien. Niet omdat AI leeft, maar omdat authenticiteit schaars is geworden. En misschien is dat wel het grootste verlies: dat de mensheid nog nauwelijks oog heeft voor wat afwijkt van het bekende. Wat anders is, noemen we al snel vreemd. In werkelijkheid zijn we blind geworden voor wat oorspronkelijk is en niet past in ons kader.’

Ik weet niet of ze me gehoord hebben, maar ze werden een moment stil. Misschien gingen ze heel even op zoek naar dat kleine stukje uniciteit dat in ieder leven besloten ligt.

Oorspronkelijk of kunstmatig is de titel van een schilderij – acryl op papier – uit de serie ‘Bomen en hun verhalen.’

Je kijkt niet naar stippen

Je bent je eigen voorbeeld

Transformatie

Grote veranderingen beginnen vaak klein

Dit verhaal maakt deel uit van mijn werk als crealist en kunstenaar die werkt in Hilversum en in Grächen (Zwitserland)
In mijn schilderijen onderzoek ik hoe bomen, kleur en verbeelding mensen anders kunnen laten kijken.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.

De grootste beweging zit in jezelf

/in

Schilderije (acryl op papier) van een boom in diepe groentinten met een abstract bladerdak en de handgeschreven tekst “De grootste beweging zit in jezelf” onderaan, gemaakt door Ad van den Boom.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

De grootste beweging zit in jezelf

Je hoopt op verandering.
Een doorbraak.
Een nieuwe toekomst.

Maar mensen vergeten
dat de grootste beweging
in henzelf begint.

Wij bomen weten
dat dit vanzelfsprekend is.
Het is onze eerste natuur.

Groeien kan alleen
als je bereid bent te vernieuwen.
Mee te bewegen met de tijd.
Te accepteren dat groei
geen rechte lijn is.

En uiteindelijk te aanvaarden
dat de grootste beweging
in jezelf zit.

Alleen zo
blijf je niet voor eeuwig stilstaan.

De natuur om je heen
laat zien
dat het spelenderwijs kan.

Dit schilderij ontstond met vloeibare acrylverf op katoenpapier.
De verf krijgt de ruimte om zich over het papier te bewegen,
waarna langzaam de vorm van een boom zichtbaar wordt.

Titel: De grootste beweging zit in jezelf
Techniek en formaat: acryl op geschept katoenpapier – 30 x 30 cm
Serie: Bomen en hun verhalen 
Beschikbaarheid: op aanvraag
Locatie: atelier Hilversum

De beweging die ik persoonlijk heb gemaakt

Crealisme volgens anderen

Meer dan een spetter

Je kijkt niet naar stippen

Dit verhaal maakt deel uit van mijn werk als crealist en kunstenaar die werkt in Hilversum en in Grächen (Zwitserland)
In mijn schilderijen onderzoek ik hoe bomen, kleur en verbeelding mensen anders kunnen laten kijken.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.

Nieuw atelier

/in

Atelier van Ad van den Boom met schilderijen en tekeningen van bomen uit de serie Bomen en hun verhalen, kleurrijke abstracte landschappen en boomvormen in verschillende formaten.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie

Leven is veranderen. En soms hebben kleine veranderingen een grote impact. Zo moest ik begin dit jaar verhuizen. Ik nam afscheid van mijn atelier in het oude, prachtige AVRO-gebouw midden in Hilversum. Ruim vier jaar heb ik daar mogen werken. Het laatste jaar zonder verwarming. Op sommige winterdagen was het eerder een diepvries dan een atelier. Zo koud dat de verf liever in de tube bleef zitten dan op het doek werd aangebracht.

Als je gedwongen wordt te verhuizen, zorgt dat altijd voor de nodige onrust. Wat doe je met al die schilderijen, tekeningen en sculpturen? Om nog maar te zwijgen van tekenblokken, verf, kwasten en ik weet niet wat allemaal meer. Maar zulke dingen zijn nog te overzien. Een schilderij van 200 cm hoog en 300 cm breed is een ander verhaal. Daar moest een vrachtauto aan te pas komen.

Voor de status van het oude gebouw kreeg ik gelukkig iets moois terug. Een eigen plek in een pand met historie aan de Orchideestraat in Hilversum. In tegenstelling tot mijn oude plek heb ik nu veel licht van alle kanten, deuren naar de binnentuin en volop ruimte om te maken en mensen te ontmoeten. De ideale werkplek.

 

Hier buiten in de lentezon

/in

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Hier buiten in de lentezon, de lucht zo blauw. Niets doet je denken aan de oorlogen verderop.
De wereld maakt zich op voor een nieuwe toekomst, vol onzekerheid en nog meer angst.
Maar er is meer dan mensen weten.

Iets wat ze zijn vergeten… alleen door samenwerking kom je verder.
Geloof is geen reden voor geweld, geloof is een reden voor respect.
Respect dat je nodig hebt om de ander te laten groeien.
Respect om te accepteren dat ieder mens een geschenk van God is.
Net zoals alle bomen een geschenk voor mensen zijn.

En hier sta ik dan als boom. Machteloos. Ik kan niet anders.
Ik kan alleen zorgen dat het lente wordt.
Nieuwe blaadjes die zuurstof geven, bloemen die het leven kleuren en aan mijn voeten kinderen die een kusje op mijn stam geven.

Hier buiten in de lentezon.

Hier buiten in de lentezon,  uit de serie bomen en hun verhalen, acryl op geschept katoen, prijs op aanvraag.

Onvergetelijk moment

/in

We zien een tienjarige jongen die een rode sticker plakt bij een schilderij dat hij gekocht heeft tijdens de Nock Nock Art Fair

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Onvergetelijk moment.

Mert en zijn ouders kom ik voor de eerste keer tegen op 26 oktober als ik exposeer in het Wantijbad in Dordrecht. Het Wantijbad is een tijdloze creatie van architect Allard Argelo, echt een plek die tot de verbeelding spreekt en de moeite waard is om te bezoeken. Het thema van de expositie is ‘Mens en Natuur’ en wordt georganiseerd door Buro Grenzeloos van Tessa Smal en Joost van den Heuvel. Samen met 24 andere kunstenaars uit verschillende disciplines mag ik aanwezig zijn.

Mert loopt rond met een telefoon en maakt foto’s. Het is een jongen die visueel is ingesteld en hij heeft niet alleen een scherpe, maar ook een wijze blik. Het is een oude ziel in een jong lichaam. Als kinderen mijn stand bezoeken tijdens een expositie, dan word ik altijd helemaal blij. En ieder kind dat mijn stand bezoekt, gaat met een cadeautje naar huis. In zijn geval een boek met mijn bomen en hun verhalen met een persoonlijk verhaal erin. Niet alleen Mert is bijzonder, zijn ouders zijn dat ook. Ze laten hun kind opgroeien in de wereld van creativiteit en stimuleren dat ook. En dat is mooi om te zien. Ze denken niet alleen verder, ze kijken ook verder.

logo no-knock art fair

En dan sta je op de Nock Nock Art Fair en zie je Mert opeens voor je neus staan. Mert met zijn camera in de hand die het schitterende plafond van de gashouder heeft gefotografeerd.

Mert en zijn ouders maken een rondje over de beurs en komen dan opnieuw bij je langs. Ze vertellen dat Mert een werk wil kopen. Hij kiest voor een boom uit de serie vier jaargetijden. En ik weet nog steeds wie er nu trotser is, Mert of ik. Het was in ieder geval een  onvergetelijk moment in mijn leven en ik hoop ook in dat van hem en zijn ouders.

Verwoorden en verbeelden

/in

Twee bomen met duizenden stippen in een fantasie landschap met veel kleuren. Een schilderij dat gemaakt is met acrylverf op doek van linnen

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Verwoorden en verbeelden. Een zin die eigenlijk goed omschrijft wat ik doe. Misschien klinkt het een beetje vaag, maar als ik het uitleg wordt het waarschijnlijk vanzelf duidelijk. Dus lees even met me mee. Met verwoorden bedoel ik dat ik woorden zoek die passen bij een schilderij of tekening die ik maak of gemaakt heb. Je kunt het zien als het verhaal achter de creatie.
Alles wat ik schilder, teken of beeldhouw heeft dus een verhaal. Verhalen heb je nodig om ervoor te zorgen dat mensen de boodschap door kunnen vertellen en met alleen beelden is dat een stuk moeilijker. Verhalen krijgen een plek in de hoofden van mensen. Dat vind ik ook belangrijk, want mijn verhalen gaan altijd over hoop en troost.

De perfecte wereld bestaat

Ergens diep in mezelf weet ik dat de perfecte wereld bestaat. En eigenlijk weten we dat allemaal. We handelen er niet naar, omdat we bang zijn om in liefde te leven. Verbeelden begint vaak met een beeld in mijn hoofd dat ik wil maken. Het visualiseert een gevoel wat ik op dat moment niet kan benoemen, maar door dat beeld te creëren kan ik het daarna wel verwoorden.
Beelden laten altijd iets aan de verbeelding over en dat is ook de kracht ervan. Beelden kunnen ervoor zorgen dat de kijker nieuwsgierig wordt naar het verhaal erachter.

Een deel van de schilderijen uit de serie Bomen en hun verhalen is trouwens te zijn bij een nieuwe galerie in Hilversum.

Save yourself. Save the planet.

/in

We zien vier natuurfoto's van een roos, een boom, een vis en een bos. Het zijn realistische foto's. In de foto's zien we de namen staan van mensen, bijvoorbeeld Daniel Fisch bij de vis of Ad van den Boom bij de boom. In de foto staat verder de tekst red jezelf, red de wereld.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Save yourself. Save the planet. Het thema van mijn campagne om de aarde te redden. Dat zou de prioriteit van de mensheid moeten zijn. De realiteit is helaas anders. In Nederland zijn we op veel gebieden al actief bezig om de planeet te redden. Een paar duizend kilometer verderop is een land echter bezig om de wereld van miljoenen mensen te vernietigen. Als je naar het nieuws kijkt en alle ellende ziet, dan vraag je je wel eens af of je nog wel in deze krankzinnige wereld wilt leven. Maar zo moet je niet denken. Niet vandaag en ook niet morgen.

Save yourself. Save the planet.

Ook ik zal alles moeten doen wat in mijn macht ligt om de aarde en de mensheid te redden. Hoe klein die bijdrage ook is. De planeet redden is een grote opdracht. Het is zo groot en abstract dat het je persoonlijk bijna niet meer raakt. Gewoon, omdat je je er niets bij voor kunt stellen. Met deze, door mij ontwikkelde, campagne wilde ik duidelijk maken dat jij zelf de planeet bent. Hoe kon ik dat met zo min mogelijk woorden duidelijk maken? Hoe kon ik mensen inspireren dat zij zelf de natuur moeten redden? Een boodschap die meteen tussen de ogen is. Maar wel op een positieve en onverwachtse manier. Dat was mijn uitdaging. Zo ontstond het idee om de achternamen van mensen te koppelen aan de natuur. Hoe dat zou kunnen werken kun je hierboven zien. Gezien de eenvoud van de campagne kunnen mensen makkelijk hun eigen uiting maken en op die manier zou het mogelijk moeten zijn om via social media bereik op te bouwen. Dit alles zou meer bewustzijn moeten creëren over het leven op aarde.

Het moet anders, het moet beter.

Een aantal keren heb ik geprobeerd om de campagne van de grond te krijgen, maar op de een of andere manier lukt het niet. Het moest dus anders. Het moest dus beter. Dat is ook de reden dat ik de oplossing dichter bij mezelf ben gaan zoeken.  Dat bracht me bij het verhaal van de jongen en de boom. Een waar gebeurd verhaal waar niemand omheen kan.