Tag Archief van: verbondenheid

Buiten de lijntjes kleuren

/in

We zien schilderijen van Ad van den Boom boven klassieke auto's hangen, zoals Jaguar E-types, Mercedessen en Porsches.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Buiten de lijntjes kleuren. De komende tijd zijn mijn schilderijen te zien bij de Cool Classic Club in Naarden. Wat deze club zo bijzonder maakt? Het is een plek voor mensen die houden van de mooie dingen in het leven. Dingen die met passie en zorg zijn gemaakt en daarmee tijdloos.

Het is een ontmoetingsplek, een ideale plek waar je kunt werken of heerlijk kunt vergaderen.

Maar wat deze plek echt uniek maakt, is dat je hier de mooiste klassiekers kunt bewonderen en kopen. Bijvoorbeeld een groene Mercedes die ooit van Freddy Heineken is geweest, een Ferrari 308 GTS waar Magnum altijd in sprong of een Chevrolet Roadster Gilmore Special die meegedaan heeft aan de Indy 500. Houd je meer van klassiek en statig dan staan er meerdere uitvoeringen van Rolls Royce op je te wachten. Ga je voor avontuur, dan kun je kiezen uit terreinauto’s van diverse merken.

Als je als kind van mooie auto’s gedroomd hebt, dan is dit misschien wel de mooiste plek om wakker te worden.

De Cool Classic Club is ook een galerie. Een prachtige plek voor mijn schilderijen en tekeningen. Het is een mooie combinatie van iconische klassiekers (denk aan de Jaguar E-type) en mijn kleurrijke schilderijen en tekeningen uit de serie Bomen en hun verhalen.

Robbert Buijs verlegt de grenzen binnen automotive. Hij kleurt buiten de lijntjes. En dat is voor mij misschien wel de belangrijkste reden om hier te exposeren. 14 december van 10.00 tot 17.00 uur is er een meet & greet. Kom je niet voor mijn schilderijen, kom dan voor de klassiekers van Robbert.

Wereldverbeteraar

/in

Een ouderwetse wereldverbeteraar was de kop van een interview in het magazine Exclusief wonen in het gooi

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

‘Wereldverbeteraar,’ dat was de conclusie van hoofdredacteur Erwin Feekes van Exclusief Wonen In Het Gooi. Een conclusie die ik zelf nooit had kunnen bedenken. Of die ik nooit van mezelf zou durven zeggen. Je kunt je voorstellen dat ik enorm blij was met de kop van zijn artikel. En niet alleen met de kop, maar vooral met alle aandacht. Maar liefst vijf pagina’s kreeg ik in het blad. Voor mij is zijn artikel meer dan een verhaal. Het geeft mij de energie om door te gaan met de dingen die ik doe. Om helemaal eerlijk te zijn, dat valt lang niet altijd mee. De meeste mensen vinden mijn ‘Bomen en hun verhalen’ aansprekend en zelfs mooi en ik krijg natuurlijk ook energie van mensen die een werk van me kopen. Het gaat echter uiteindelijk om mensen ervan bewust te maken dat ze hun gedrag moeten veranderen om de aarde te redden. Dit doe ik niet door middel van confrontatie maar door middel van inspiratie.

Creatie is reactie

Creëren om mensen aan het denken te zetten. Mensen anders laten kijken naar de wereld om hen heen en dan met name naar de natuur. Natuur die we nodig hebben om te kunnen leven. Natuur die zo vanzelfsprekend is, dat we vergeten zijn hoe bijzonder al die creaties zijn. In mijn schilderijen met bomen zijn in de kronen duizenden puntjes te zien. Puntjes die ik één voor één met de hand zet met precisie en aandacht. Met een schilderij van 100 x 100 cm ben ik dan ook zo’n 150 uur bezig. Eigenlijk stop ik er evenveel  energie en toewijding in als de natuur doet met haar creaties. Erwin noemt me een ouderwetse wereldverbeteraar, ik noem het persoonlijk liever een ouderwetse bewonderaar van de natuur.

 Bezoek mijn atelier

Je bent altijd welkom in mijn atelier in Hilversum of tijdens een van de open atelierdagen. Bezoek is alleen mogelijk op afspraak. Stuur een mail met data waarop je zou kunnen en ik neem contact met je op.

Expositie MH-17 in Hilversum

/in

Expositie MH-17 in Hilversum waar onder andere dit geschilderde hart te zien.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

De expositie naar aanleiding van de ramp met de MH-17 is, tien jaar na dato, weer te zien in het raadhuis van Hilversum. Deze tragische gebeurtenis was voor mij aanleiding om een serie schilderijen te maken. Volgende week woensdag (17 juli) precies tien jaar geleden. Daarbij kwamen alle 298 inzittenden, waaronder 15 Hilversummers, om het leven.

Elk schilderij is een combinatie van beeld en tekst. Samen belichten ze een breed scala aan thema’s zoals leven en dood, vrede en geweld, vrijheid en onderdrukking, maar ook hoop en troost.

De serie is vanaf dinsdag 16 juli tot en met 18 juli te zien in het Raadhuis van Hilversum. Daarna zijn de werken te vinden in de nieuwe galerie van ART Hilversum aan de ’s-Gravelandseweg 55A in Hilversum.

De serie heeft de afgelopen jaren altijd in een hoekje in mijn atelier gestaan. En steeds weer als ik de werken zie, dan denk ik… Tien jaar geleden ging het al niet goed met onze wereld en sinds die tijd is het alleen maar erger geworden.

De mensheid leert helaas niets van haar fouten. We blijven doorgaan op de weg van verdeeldheid en angst die aangewakkerd wordt door leiders die niet op zoek zijn naar verbinding en begrip.

Er zijn van die dagen dat ik denk, laat ik maar stoppen met het maken van schilderijen en verhalen. De wereld zit niet te wachten op nieuwe inzichten en verhalen over hoop en liefde.

En dan komt er tijdens een open dag in mijn atelier een vrouw binnen. Ze kijkt rustig rond, pakt het boekje van MH-17 beet en begint het te lezen. Terwijl zij aan het lezen is, vertel ik dat de wereld niet zit te wachten op idealisten.  Dat ik wil stoppen waar ik mee  bezig ben. Dan zegt ze met een diepe zucht: ‘Dat moet je zeker niet doen. De wereld kan niet zonder idealisten.’

Lees hier het artikel in de Gooi- en Eemlander

 

Wegens succes verlengd

/in

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

‘Wegens succes verlengd’, is typisch zo’n heading waar ik persoonlijk moeite mee heb. Dat ‘wegens succes’ wordt namelijk vaak gebruikt om consumenten het idee te geven dat ze iets gemist hebben en dat je alsnog een kans krijgt om van het aanbod gebruik te maken. Vaak is dit natuurlijk helemaal niet waar, is het gewoon een trucje om mensen weer in beweging te krijgen. Dat ik de heading dan toch gebruik, heeft alles te maken dat de tentoonstelling Bomen en hun Verhalen zo succesvol is verlopen. En dat is natuurlijk goed nieuws voor mij, maar ook voor de galerie. Mijn Galerie is een supergave plek om je werk te delen met anderen. Vanaf 1 november is dus een deel van mijn bomen doorlopend te zien in de nieuwe galerie in Hilversum.

Nieuwe tentoonstelling vanaf 28 oktober

De nieuwe tentoonstelling van Dienie Brouwer start met een feestelijke opening op zaterdag 28 oktober om 14.00 uur. Het werk van Dienie is  bijzonder aansprekend. Prachtige fotografie die tot de verbeelding spreekt, die je aan het denken zet. Rode draad in haar projecten is de angst voor vergankelijkheid en daarmee de angst om toeschouwer van het leven te worden in plaats van deelnemer eraan. Haar foto’s zijn tot en met 6 januari 2024 in de galerie te zien.  

 

Twin Towers

/in
Ad van den Boom, Twin Towers acryl op linnen

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Op 11 september 2001 werd New York getroffen door een aanslag op de Twin Towers.  Twee voor de stad gezichtsbepalende torens stortten in terwijl de hele wereld toekeek. Een onwerkelijke gebeurtenis die de wereld stil liet staan en als ik eraan terugdenk, word ik opnieuw verdrietig om het leed dat mensen elkaar aandoen. Van de aanslag heeft de mensheid natuurlijk niets geleerd en ook niet van de oorlogen die erop volgden. Als kunstenaar kun je toekijken of iets doen. Ik heb gekozen voor het laatste.

Hoop en troost

De aanslag inspireerde mij tot het maken van twee identieke schilderijen op twee verschillende formaten met als titel: ‘Twin Towers.’ De werken maken deel uit van een serie van 12 schilderijen die allemaal vergezeld worden van een verhaal. Het zijn verhalen over hoop en troost, ontstaan vanuit mijn diep gekoesterde wens om te leven in een vreedzame wereld. Het verhaal bij de Twin Towers kun je hieronder lezen.
Een stad met evenveel verschillende mensen als er dorpen en steden in de wereld zijn. De stad van verleiding en verdoemenis en van geluk en verdriet. De stad die nooit slaapt. In die stad werd een droom op klaarlichte dag een nachtmerrie. Een helse droom voor de stad, voor het land, voor de wereld. In die wereld had ik een droom. Een droom die mij vertelde dat mensen moeten leven voor hun idealen en er niet voor moeten sterven. Een droom die mij ook vertelde dat je niet moet leven in de geest van god, maar dat je moet leven naar de geest van de almachtige. En wie eenmaal zo naar de wereld kijkt, komt tot het besef dat niet twee torens het gezicht van een stad bepalen, maar dat het de mensen zijn die een stad dragen.

KL1715

/in

 

streepje,licht,vleugel,klm,amsterdam,valancia,perceptie,advandenboom,kl1715,flyingdutchman,flying,dutch

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

KL1715 komt van de grond en de aarde verdwijnt onder mijn voeten. De zon komt langzaam dichterbij. Ik stijg in hoog tempo naar 20.000 voet en ik voel me zweverig. Komt het door de zwaartekracht die ik moet overwinnen, door de wereld onder mij die steeds kleiner wordt of komt het door het magische licht op de vleugel?

Helemaal thuis. Komt het door de piloot in de cockpit die ons op koers houdt? Komt het door mijn familie die in dezelfde rij naast me zit? Of misschien komt het door het magische licht op de vleugel?

Tussen hemel en aarde. Komt het door het leven dat gewoon doorgaat terwijl ik niet op aarde ben? Of door de wolken die mijn zicht doen verdwijnen in de mist of komt het door het magische licht op de vleugel?

Het vliegtuig trilt. Komt het door de turbulentie? Of omdat het vliegtuig verlangt naar een veilige plek om te landen? Of komt het door het magische licht op de vleugel? 

De aarde onder mijn voeten, de zon ver weg als altijd. Ik voel me veilig en verbonden met de wereld. Komt het door de piloot die ons vriendelijk bedankt? Of door mijn mobiele telefoon die verbinding maakt met het netwerk? Of door het magische licht op de vleugel?

Ik doe mijn gordel los en kijk – voor ik het vliegtuig verlaat – nog een keer naar het magische licht op de vleugel van de KL1715.

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Compleet sculptuur

/in

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creativiteit.

Mijn stenen beelden vormen doorgaans de basis voor mijn bronzen beelden. Dit beeld vormt hierop een uitzondering en dat heeft alles te maken met de complexiteit van het ontwerp. Dat zit ‘m niet zozeer in het formaat, maar vooral in de symmetrie. Zo zijn de voor- en achterzijden identiek, maar ook de beide helften. Daarnaast zou de smalle mond problemen kunnen veroorzaken bij het hakken in steen.

Ook het formaat (ca. 55 cm doorsnede) en het gewicht zouden ingewikkeld zijn geworden  in steen.In brons weegt het beeld nu circa 24 kilogram. In steen zou dit minimaal 65 kilogram zijn geworden. En om het beeld dan te laten staan zoals nu het geval is, zou een grote constructie noodzakelijk zijn geweest.

Compleet

Vrouwen moeten een goede moeder zijn, een gelijkwaardige gesprekspartner, een eeuwige minnares en als het even kan een succesvolle zakenvrouw. Mannen moeten een goede vader zijn, een gelijkwaardige gesprekspartner, een eeuwige minnaar en als het even kan een succesvolle zakenman. Waarom eigenlijk? We zijn uiteindelijk op deze wereld om samen iets te bereiken en daarom zijn we allemaal anders en anders zijn betekent ook dat we niet alles even goed kunnen. Zo zijn er succesvolle zakenvrouwen die gelijkwaardige gesprekspartners zijn, maar niet zulke goede moeders. Zo zijn er goede vaders die succesvolle zakenmannen zijn, maar geen gelijkwaardige gesprekspartners. Moeten we niet gewoon accepteren dat we om gelukkig te zijn niet van die absurde eisen moeten stellen? Niet alleen aan jezelf, maar ook niet aan de ander. Dit betekent dat je accepteert dat de ander wel eens tekortschiet omdat je weet dat jij dat ook wel eens doet. Geluk begint met meer van de ander te houden, dan van jezelf. En dan ben je volgens mij een compleet mens.