Bomen zijn voor mij geen onderwerp. Ze zijn aanwezigheid.
Ze groeien zonder haast en staan stil en bewegen tegelijk.
Ze wortelen, terwijl alles om hen heen voorbijgaat.
In hun bestaan schuilt iets wat ons vertraagt.
Iets wat ons uitnodigt om langer te kijken.

Een ander perspectief

Wij geven bomen namen, definities en eigenschappen. Maar wie kijkt er terug? In deze serie probeer ik de werkelijkheid te benaderen vanuit het perspectief van een boom. Niet door te verklaren, maar door me te verplaatsen. Voor een boom zijn mensen voorbijgangers. Altijd onderweg. Zelden echt aanwezig. Misschien laten bomen ons zien wat wij onderweg zijn kwijtgeraakt. Niet door iets te zeggen, maar door er eenvoudig te zijn.

Over het werk

Met Bomen en hun Verhalen ben ik begonnen in zwart-wit. In die tekeningen kon ik invulling geven aan een lang gekoesterde wens: woord en beeld met elkaar verbinden. Volgens veel mensen is dat ook mijn kracht.

De tekeningen bestaan, net als mijn schilderijen, uit duizenden puntjes, lijnen en cirkels. Het is een tijdrovend proces. Aan een tekening werk ik al snel honderd uur. Een schilderij van 100 x 100 cm vraagt tussen de 250 en 300 uur.

Om mezelf geestelijke ruimte te geven, werk ik daarnaast ook met acryl op papier. Dat zijn werken die meer in het moment ontstaan, met ruimte voor toeval en verlies van controle. Uitdagend op een andere manier. Soms denk ik dat het niet gaat om hoe lang je met iets bezig bent, maar om de energie die je erin legt.

Verhalen zonder uitleg

Elk werk in deze serie draagt een eigen verhaal. Niet om gelezen te worden, maar om ervaren te worden. Wat zichtbaar wordt, ontstaat ergens tussen kijken en voelen.