UNIVERSUM
Midden op de dag kijk je naar boven. Een blauwe lucht met een gele zon. Of een zwarte hemel vol sterren. Voor mij een bron van inspiratie. Een melkweg aan vragen en gedachten.
De werken op deze pagina hebben de behoefte om zich uit te spreken. Niet alleen om te verklaren, maar ook om te delen hoe er gekeken werd. Vanuit de gedachte dat alles de betekenis krijgt die je er zelf aan geeft.
Voor mij is het leven van een mens niet klein. Niet in verhouding tot het heelal. Elk mens zou mogen leven om de grootsheid ervan te ervaren. Sterren bewegen zich met onvoorstelbare snelheid uit elkaar.
In lichtjaren gemeten verdwijnen wij in een fractie van een seconde.
Niet anders dan een vuurvlieg.
De serie Universum
In deze serie benader ik de mens als middelpunt van zijn eigen universum. Niet als heerser, maar als waarnemer. De aarde is hier geen planeet, maar een kosmos op zichzelf. Een ruimte vol mensen die kunnen schijnen.
Niet iedereen doet dat.
We blijven vasthouden aan denkbeelden die ouder zijn dan wijzelf. En toch ontstaan er plekken waar mensen hun eigen ruimte vinden. Hun eigen licht. En bovenal: is de aarde wat wij er als mensen van maken.
