UNIVERSUM
De serie Universum ontstond voordat ik begon aan Bomen en hun verhalen. Pas later ontdekte ik dat de planeten uit deze serie en de duizenden punten in mijn bomen uit dezelfde gedachte voortkomen. Het kleine en het onmetelijk grote blijken dichter bij elkaar te liggen dan ik destijds kon vermoeden. Lees hier Van stip naar universum
Midden op de dag kijk je naar boven. Een blauwe lucht met een gele zon. Of een zwarte hemel vol sterren. Voor mij een bron van inspiratie. Een melkweg aan vragen en gedachten.
De werken op deze pagina hebben de behoefte om zich uit te spreken. Niet alleen om te verklaren, maar ook om te delen hoe er gekeken werd. Vanuit de gedachte dat alles de betekenis krijgt die je er zelf aan geeft.
Voor mij is het leven van een mens niet klein. Niet in verhouding tot het heelal. Elk mens zou mogen leven om de grootsheid ervan te ervaren. Sterren bewegen zich met onvoorstelbare snelheid uit elkaar.
In lichtjaren gemeten verdwijnen wij in een fractie van een seconde.
Niet anders dan een vuurvlieg.
De serie Universum
In deze serie benader ik de mens als middelpunt van zijn eigen universum. Niet als heerser, maar als waarnemer. De aarde is hier geen planeet, maar een kosmos op zichzelf. Een ruimte vol mensen die kunnen schijnen.
Niet iedereen doet dat.
We blijven vasthouden aan denkbeelden die ouder zijn dan wijzelf. En toch ontstaan er plekken waar mensen hun eigen ruimte vinden. Hun eigen licht. En bovenal: is de aarde wat wij er als mensen van maken.
DE ZON IN IEDER MENS
Zonder het te beseffen is ieder mens het middelpunt van zijn eigen universum. Je kijkt niet naar de wereld, maar de wereld kijkt naar jou. Geef de zon in je een kans om jouw omgeving te verlichten. Een oneindige bron van energie en inspiratie. Daarvoor hoef je geen mooie verhalen te vertellen, vertel gewoon wie je bent. Geniet van je verwachtingen, koester je dromen en ben wie je wilt zijn. Ben een zon die straalt, laat het positieve van jezelf zien en laat je nooit verlagen tot het laagste wat in je zit. Ben een zon voor jezelf, geef warmte aan je omgeving en inspireer andere mensen om hetzelfde te doen.
DE VERDEELDE MENS
Over niets is de mensheid het eens. Niet als het gaat om verstand. Niet als het gaat om gevoel. Ook niet als het gaat om geloof. Over niets is de mensheid het eens. Niet over het leven op deze planeet en zelfs niet over hoe we hier kunnen blijven leven.
DE VERDUISTERING VAN DE ZIEL
De mens gaat door en zal nooit stoppen. Een mens zal altijd op zoek gaan naar de duisternis in zijn ziel. Het kan dagen stoppen, weken, jaren en zelfs eeuwen en steekt dan op als een monster met zeven hoofden dat vecht en vecht voor de overwinning van het kwaad. Het kwaad dat groter is dan het licht. Omdat het makkelijker is om toe te geven aan het slechte dan aan het goede. Dat is het verhaal van de mensheid. Van de volkeren van alle continenten, van alle overtuigingen.
Het verhaal van de zielsverduistering.
Het goede verdwijnt en maakt plaats voor boze en vreselijke gedachten. Gedachten die ervoor zorgen dat mensen moorden omdat het toegestaan is door een hogere macht. Moorden uit naam van god omdat de ander verderfelijk is en jij niet. Dat is geen verhaal van gelovige mensen, dat is het verhaal van mensen die op zoek zijn naar macht en overheersing. Het woord als alibi om te doden, vrouwen, bejaarden en kinderen. Het staal dat leven scheidt van de dood en de dood van het leven.
Het leven dat met liefde geschonken is.
Onvoorstelbaar groot en intens. Te groot voor de mens om het te bevatten en te koesteren. Net zo groot als het concept van god. De god in ieder mens. De god die het universum geschapen heeft als iets wat moet groeien. Wat zich zal ontwikkelen als iets groots. En dat zou ook kunnen als onze ziel niet verduisterd zou worden.
DE BLAUWE PLANEET
Het water is rood van verdriet en pijn. Rivieren kleuren rood, de zee kleurt rood. Mensen worden vermoord op gruwelijke wijze. Onze planeet heeft de liefde voor het leven verloren. Bloed vloeit voor mensen die op zoek zijn naar macht en overheersing en daarvoor gebruiken zij alles wat God verboden heeft. Stopt het pas als ieder mens gestorven is? Of begint het met respect en liefde, voor jezelf en voor elkaar? We zijn allemaal mensen, we zijn allemaal anders, het is het bloed wat ons verbindt. Wat water is voor de oceaan is het bloed in ons lichaam. De bron van het leven.