Tag Archief van: moderne kunst

Vriendschap

/in

 

 

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

VRIENDSCHAP

Dit is het tweede schilderij met drie bomen. Net zoals in het schilderij met als titel ‘Verbondenheid’ staat in het midden een cipres. Het eerste werk is verkocht. Aan een bijzonder en innemend mens.
Dit nieuwe schilderij ontstond omdat het beeld van drie verschillende bomen me bleef inspireren.

Bomen weten dat ze samen sterker zijn. In een bos kan de temperatuur op warme dagen soms wel zeven graden lager liggen. Ze geven elkaar beschutting, houden de grond koel en vangen samen de wind op. Ze hebben elkaar nodig om de hitte te doorstaan en niet ten onder te gaan in een storm.

Voor bomen is vriendschap geen keuze.
Ze groeien naast elkaar op en moeten het doen met wie er om hen heen staat. Ze verschillen in vorm, kleur en karakter, maar geen enkele boom probeert de ander te veranderen.
Vriendschap gaat over geven en delen, maar ook over gelijkwaardigheid en respect. Voor bomen is dat vanzelfsprekend. Voor mensen is het vaak een ideaal om na te streven. Niet alleen tussen vrienden, maar ook tussen landen en overtuigingen.
Misschien moeten we minder kijken naar wat ons van elkaar onderscheidt en meer naar wat ons verbindt.
Je hoeft maar door een bos te wandelen om te zien dat het kan.

Titel: Vriendschap
Techniek en formaat: acryl op linnen – 80 x 90 cm
Serie: Bomen en hun verhalen
Beschikbaarheid: op aanvraag
Status: in voorbereiding voor de EuropArtFair

Verwant werk: Verbondenheid

Schilderij van drie bomen van Ad van den Boom. Het werk laat zien hoe bomen als symbool voor verbondenheid en landschap terugkeren in zijn schilderijen en tekeningen. Het maakt deel uit van de serie Bomen en hun Verhalen.

Over mijn werk als kunstenaar in Hilversum.

Bomen en hun verhalen

Niet zien, maar zijn

Vier stemmen uit de kunstwereld

Dit verhaal maakt deel uit van mijn werk als crealist en kunstenaar.
In mijn schilderijen onderzoek ik hoe bomen, kleur en verbeelding mensen anders kunnen laten kijken.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.

Verwant werk: verbondenheid.

Appie en Ad

/in

Ad van den Boom bij Appie Gallery in Amsterdam, staand naast het werk van Blanca van Haren, Het Meisje van Metaal.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

APPIE EN AD

Afgelopen weekend was ik voor de eerste keer suppoost in de gallery van Appie aan de Ten Katestraat in Amsterdam.

Aan de muren hingen de werken van Blanca van Haren. Zij noemt zichzelf Het Meisje van Metaal.
Een mooie naam, maar ook een beetje misleidend.
Want wie haar werk ziet, merkt al snel dat metaal bij haar niet hard of afstandelijk wordt.
Het buigt, stroomt en beweegt. Alsof het materiaal zelf op zoek is naar zachtheid.

Dat vind ik bijzonder.

In haar werk ontstaat een spanning tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen staal en beweging en
tussen vorm en gevoel. Het gaat niet alleen om het materiaal, maar om wat ze ermee vertelt.
Haar werken lijken stil te hangen, maar ondertussen gebeurt er van alles.
Er is beweging, verbinding en verwondering.

Misschien raakte mij dat juist omdat ik in mijn eigen werk ook zoek naar die laag achter wat zichtbaar is.
Niet alleen kijken naar wat iets is, maar naar wat het kan zijn.

Eind november heb ik zelf een solotentoonstelling bij Appie. Dat voelt als een compliment.
Niet omdat ik daar zomaar mag hangen, maar omdat de plek klopt.
De gallery heeft iets onbevangens.
Geen zware afstandelijkheid, geen drempel die te hoog ligt, maar een ruimte waar mensen echt kijken.

Op de Nock Nock Artfair en tijdens de Artist Meeting in Brugge merkte ik al dat mijn werk
vaak goed valt bij mensen die jong van geest zijn. Soms zijn ze rond de dertig. Soms twee keer zo oud.
Leeftijd zegt in dat opzicht niet zo veel.

Het gaat om de manier van kijken.

Mensen die nog kunnen blijven staan. Die zich willen laten verrassen.
Die niet meteen hoeven te weten wat ze zien, maar eerst willen voelen wat er gebeurt.

Misschien past mijn werk daarom bij Appie.

Omdat het daar niet alleen gaat om kunst aan de muur, maar om kijken met open ogen.
Om beweging. Om verwondering. Om de mogelijkheid dat iets meer is dan je in eerste instantie dacht.

Niet wat het is, maar wat het kan zijn.

Over mijn werk als kunstenaar in Hilversum.

Crealisme Artist Statement

Niet zien, maar zijn

Oorspronkelijk of kunstmatig

Dit verhaal maakt deel uit van mijn werk als crealist en kunstenaar.
In mijn schilderijen onderzoek ik hoe bomen, kleur en verbeelding mensen anders kunnen laten kijken.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.

Buurvrouwen op pad

/in

Twee buurvrouwen poseren lachend voor de kleurrijke boomschilderijen van Ad van den Boom tijdens de ArtistMeeting in Brugge.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

BUURVROUWEN OP PAD

De ArtistMeeting in Brugge had twee lange gangen. Mijn stand was te vinden aan het einde van de gang aan de linkerkant.
Het was rond drie uur ’s middags toen twee vrouwen de hoek om kwamen.

De vrouw rechts kwam uit Iran, de vrouw links uit Brugge. Ze waren buurvrouwen.

Zodra de vrouw uit Iran mijn schilderijen zag, raakte ze zichtbaar ontroerd. Ze begon enthousiast te praten,
bijna buiten zichzelf van blijdschap. Haar buurvrouw probeerde haar rustig te houden.

“Dit is zo mooi. Zulke dingen heb ik zo gemist. Ik wil er eentje kopen. Zijn ze duur?”

Haar buurvrouw keek glimlachend toe.
“Ze woont nog maar drie weken naast me,” zei ze.
“Ze komt eigenlijk bijna niet buiten. Ik had twee vrijkaartjes voor de beurs, dus ik heb haar meegenomen.
Dan komt ze tenminste ergens. Thuiszitten is niet goed.”

Daarna wilde ze op de foto met mijn schilderijen op de achtergrond.
Wat begon als één foto, werd een kleine fotosessie.
Ze lachte, keek, wees, ging anders staan, wilde nog een foto en daarna nog een.

“Zal ik ook een foto van jullie samen maken?” vroeg ik toen ze klaar waren.

Dat vonden ze een goed idee.

Waarom deel ik dit verhaal?

Omdat dit moment voor mij liet zien wat kunst kan doen. Kunst kan mensen in beweging brengen.
Kleuren kunnen iemand raken voordat er woorden zijn. En soms zijn mijn bomen blijkbaar meer dan schilderijen aan de muur.
Ze worden een aanleiding om naar buiten te gaan, om samen te kijken, om even ergens anders te zijn.

Ik zou nog een mailtje krijgen om de foto met hen te delen.
Jammer genoeg heb ik niets meer gehoord.
Misschien herkent iemand een van deze twee vrouwen. Dan stuur ik de foto alsnog graag naar hen door.

Over mijn werk als kunstenaar in Hilversum.

Waardering is onbetaalbaar

Grote verandering beginnen vaak klein

Creatief in de reclame

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als crealist en kunstenaar.
In mijn schilderijen onderzoek ik hoe bomen, kleur en verbeelding mensen anders kunnen laten kijken.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.