Tag Archief van: perceptie

Verwoorden en verbeelden

Twee bomen met duizenden stippen in een fantasie landschap met veel kleuren. Een schilderij dat gemaakt is met acrylverf op doek van linnen

Verwoorden en verbeelden. Een zin die eigenlijk goed omschrijft wat ik doe. Misschien klinkt het een beetje vaag, maar als ik het uitleg wordt het waarschijnlijk vanzelf duidelijk. Dus lees even met me mee. Met verwoorden bedoel ik dat ik woorden zoek die passen bij een schilderij of tekening die ik maak of gemaakt heb. Je kunt het zien als het verhaal achter de creatie.
Alles wat ik schilder, teken of beeldhouw heeft dus een verhaal. Verhalen heb je nodig om ervoor te zorgen dat mensen de boodschap door kunnen vertellen en met alleen beelden is dat een stuk moeilijker. Verhalen krijgen een plek in de hoofden van mensen. Dat vind ik ook belangrijk, want mijn verhalen gaan altijd over hoop en troost.

De perfecte wereld bestaat

Ergens diep in mezelf weet ik dat de perfecte wereld bestaat. En eigenlijk weten we dat allemaal. We handelen er niet naar, omdat we bang zijn om in liefde te leven. Verbeelden begint vaak met een beeld in mijn hoofd dat ik wil maken. Het visualiseert een gevoel wat ik op dat moment niet kan benoemen, maar door dat beeld te creëren kan ik het daarna wel verwoorden.
Beelden laten altijd iets aan de verbeelding over en dat is ook de kracht ervan. Beelden kunnen ervoor zorgen dat de kijker nieuwsgierig wordt naar het verhaal erachter.

Een deel van de schilderijen uit de serie Bomen en hun verhalen is trouwens te zijn bij een nieuwe galerie in Hilversum.

Wegens succes verlengd

‘Wegens succes verlengd’, is typisch zo’n heading waar ik persoonlijk moeite mee heb. Dat ‘wegens succes’ wordt namelijk vaak gebruikt om consumenten het idee te geven dat ze iets gemist hebben en dat je alsnog een kans krijgt om van het aanbod gebruik te maken. Vaak is dit natuurlijk helemaal niet waar, is het gewoon een trucje om mensen weer in beweging te krijgen. Dat ik de heading dan toch gebruik, heeft alles te maken dat de tentoonstelling Bomen en hun Verhalen zo succesvol is verlopen. En dat is natuurlijk goed nieuws voor mij, maar ook voor de galerie. Mijn Galerie is een supergave plek om je werk te delen met anderen. Vanaf 1 november is dus een deel van mijn bomen doorlopend te zien in de nieuwe galerie in Hilversum.

Nieuwe tentoonstelling vanaf 28 oktober

De nieuwe tentoonstelling van Dienie Brouwer start met een feestelijke opening op zaterdag 28 oktober om 14.00 uur. Het werk van Dienie is  bijzonder aansprekend. Prachtige fotografie die tot de verbeelding spreekt, die je aan het denken zet. Rode draad in haar projecten is de angst voor vergankelijkheid en daarmee de angst om toeschouwer van het leven te worden in plaats van deelnemer eraan. Haar foto’s zijn tot en met 6 januari 2024 in de galerie te zien.  

 

Vernieuwing betekent risico’s nemen

Schilderij van een boom uit de serie bomen en hun verhalen. Olie op canvas

De uitvinders van de typemachine waren niet de uitvinders van de computer. De uitvinders van de auto waren ook niet de uitvinders van het vliegtuig. Wat ik eigenlijk wil zeggen, is dat vernieuwing vaak komt uit onverwachte hoek. Uit de hoofden en handen van mensen die vonden dat het anders moest of omdat ze anders keken naar hetzelfde.

Alexander de Grote, Leonardo Da Vinci, de gebroeders Wright om maar wat voorbeelden te noemen. Maar lang niet al die mensen werden in hun tijd gezien als de grote vernieuwers. Nikola Tesla is daar een voorbeeld van. En een iets minder bekende en verder terug in de tijd Charles Babage, de uitvinder van de verschilmachine, de eerste computer.

Het zijn mensen die geen voorbeeld hadden, maar voor zichzelf een voorbeeld moesten zijn. Deze mensen heb je in alle tijden. Francis Ford Coppola zei eens: ‘Risico is het bepalende element van kunst. Als je geen risico neemt, hoe kan je dan iets moois maken wat nog nooit eerder is vertoond?’

Tijdens mijn laatste expositie raakte ik in gesprek met een kunsttaxateur. Hij vertelde dat hij in de veertig jaar dat hij taxateur is nog nooit een werk in zijn handen heeft gehad wat lijkt op het werk dat ik maak.
Ik vroeg of hij dit positief of negatief bedoelde.
Het was positief bedoeld.

Hij was zelfs vol lof en ik kreeg complimenten voor de vernieuwing, de kwaliteit, de compositie, de techniek en originaliteit.
Wat de taxateur in mijn werk zag, wordt ook gezien door mensen die mijn “bomen” gekocht hebben. De eerste tekeningen, prints en originelen zijn inmiddels verkocht.

Met Bomen en hun verhalen wil ik mensen inspireren om met andere ogen te kijken naar de natuur. En vanuit dat perspectief verhalen te vertellen die mensen creatief naar hun eigen realiteit te laten kijken.
Verhalen van bomen die gaan over vernieuwing en dat je nooit bang moet zijn om risico te nemen.

Studie olie op linnen – 50 x 50 cm – 2023 – Ad van den Boom

 

 

Mijn Galerie

Mijn Galerie is een nieuwe galerie in Hilversum de openingsexpositie werd verzorgd door Ad van den Boom met zijn Bomen en hun Verhalen. Dit is een van de geschilderde bomen uit de serie.

Mijn Galerie in Hilversum gaat zaterdag 13 mei open. Ik ben gevraagd om de openingsexpositie te verzorgen. De titel van mijn expositie is Bomen en hun verhalen. Op deze pagina kun je een aantal schilderijen en tekeningen zien. Hier vind je ook de bijbehorende verhalen. De opening van de expositie wordt verzorgd door Jan Rudolph de Lorm, museumdirecteur Singer Laren. Na het officiële gedeelte is er een borrel met hapjes en muziek.

De nieuwe galerie is een initiatief van Ernst Wallenburg en Bianca van Meerten van Mijn Lijstenmakerij. Het bijzondere van het initiatief is dat kunstenaars hier vier maanden lang kunnen exposeren zonder dat er kosten aan verbonden zijn.

Bianca van Meerten: ‘We willen kunstenaars een platform geven om hun werk te tonen. Dat kunnen kunstenaars zijn uit heel Nederland. En als mediastad kan creativiteit nooit genoeg ruimte en aandacht krijgen. En aangezien we hier op een zichtlocatie zitten en toch al huur betalen, dachten we waarom zouden we niet een galerie beginnen.’

De nieuwe galerie is vooralsnog op hetzelfde adres te vinden als Mijn Lijstenmakerij, dus op de ‘s-Gravelandseweg 27B in Hilversum. De galerie is geopend van dinsdag tot en met zaterdag van 09.30 tot 17.00 uur en op afspraak.

 

Save yourself. Save the planet.

We zien vier natuurfoto's van een roos, een boom, een vis en een bos. Het zijn realistische foto's. In de foto's zien we de namen staan van mensen, bijvoorbeeld Daniel Fisch bij de vis of Ad van den Boom bij de boom. In de foto staat verder de tekst red jezelf, red de wereld.Save yourself. Save the planet. Het thema van mijn campagne om de aarde te redden. Dat zou de prioriteit van de mensheid moeten zijn. De realiteit is helaas anders. In Nederland zijn we op veel gebieden al actief bezig om de planeet te redden. Een paar duizend kilometer verderop is een land echter bezig om de wereld van miljoenen mensen te vernietigen. Als je naar het nieuws kijkt en alle ellende ziet, dan vraag je je wel eens af of je nog wel in deze krankzinnige wereld wilt leven. Maar zo moet je niet denken. Niet vandaag en ook niet morgen.

Save yourself. Save the planet.

Ook ik zal alles moeten doen wat in mijn macht ligt om de aarde en de mensheid te redden. Hoe klein die bijdrage ook is. De planeet redden is een grote opdracht. Het is zo groot en abstract dat het je persoonlijk bijna niet meer raakt. Gewoon, omdat je je er niets bij voor kunt stellen. Met deze, door mij ontwikkelde, campagne wilde ik duidelijk maken dat jij zelf de planeet bent. Hoe kon ik dat met zo min mogelijk woorden duidelijk maken? Hoe kon ik mensen inspireren dat zij zelf de natuur moeten redden? Een boodschap die meteen tussen de ogen is. Maar wel op een positieve en onverwachtse manier. Dat was mijn uitdaging. Zo ontstond het idee om de achternamen van mensen te koppelen aan de natuur. Hoe dat zou kunnen werken kun je hierboven zien. Gezien de eenvoud van de campagne kunnen mensen makkelijk hun eigen uiting maken en op die manier zou het mogelijk moeten zijn om via social media bereik op te bouwen. Dit alles zou meer bewustzijn moeten creëren over het leven op aarde.

Het moet anders, het moet beter.

Een aantal keren heb ik geprobeerd om de campagne van de grond te krijgen, maar op de een of andere manier lukt het niet. Het moest dus anders. Het moest dus beter. Dat is ook de reden dat ik de oplossing dichter bij mezelf ben gaan zoeken.  Dat bracht me bij het verhaal van de jongen en de boom. Een waar gebeurd verhaal waar niemand omheen kan.

Atelier

atelier ad van den boom hilversumEen atelier is lang een droom geweest. En als er dan eindelijk de mogelijkheid is om een ruimte te huren, dan moet je direct in actie komen. Zo is het gegaan. Vanaf 15 november 2022 heb ik de beschikking over een eigen werkplek in het hartje van Hilversum. Een historische plek omdat mijn atelier ooit de geluidsstudio van de AVRO was. Het is weliswaar een tijdelijk onderkomen, maar wel eentje om voor eeuwig te koesteren. Een heerlijke plek om aan de slag te gaan.

Werkplezier

Inmiddels werk ik hier al ruim een jaar met veel plezier. Dit heeft denk ik te maken met het feit dat ik deze ruimte me eigen heb kunnen maken. Met beelden, schilderijen en tekeningen die ik zelf gemaakt heb. Met uitzondering van het Mariabeeld dat ik ooit gekocht heb. Ik ben er niet iedere dag, maar een paar dagen per week. Het is een fijne ruimte met veel licht. Precies wat je nodig hebt om schilderijen en tekeningen te maken.Wat de ruimte ook ideaal maakt, is dat ik weer grote werken kan maken. De serie schilderijen van Bomen en hun Verhalen is hier gemaakt. Deze serie is tot 30 september 2023 te zien bij Mijn Galerie, ‘s-Gravelandseweg 27B in Hilversum. De galerie is op loopafstand gevestigd van mijn atelier.

Bezoek brengen aan mijn atelier

Als je mijn atelier wilt bezoeken, kan dit alleen op afspraak van maandag tot en met vrijdag. En in uitzonderlijke gevallen ook in het weekend. Stuur mij een mail als je geïnteresseerd bent.

 

Perceptie management uit onverwachte hoek

petrus percepetie management ad van den boom

 

Perceptie management en creativiteit zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Een voorbeeld van wat ik dan bedoel, komt uit een onverwachte hoek.  Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn broer Jan een beeld van een heilige die een grote sleutel vasthoudt. De man met baard kijk je streng aan. Nu heb ik een katholieke achtergrond, maar helaas is mijn kennis niet actueel. Via google kom ik erachter dat het vermoedelijk Petrus is.

Het is een leuk houten beeld, grof gesneden. Als ik het zou voorleggen aan de experts van Kunst en Kitsch, dan zouden ze waarschijnlijk vragen of ik een open haard heb of dat zij het beeld zelf moeten verbranden.

Geschenk uit de hemel

Ik ben het met ze eens; het beeld heeft geen artistieke waarde voor de kunstverzamelaar.  Maar voor iemand die zo ongeveer zijn hele leven bezig is geweest om mensen anders naar hetzelfde te laten kijken, is het een geschenk uit de hemel. Dit beeld gaat namelijk over perceptie management.

Het staat ergens in een nisje van een kapel of kerk en de gelovigen denken, wat een nietszeggend en somber houten beeld. De heilige Petrus zou zich omdraaien in zijn graf als hij het zag. Geen enkele kerkganger wordt dus in de verleiding gebracht om het beeld goed te bekijken, laat staan mee te nemen. Dat moet ook de bedoeling zijn geweest. Daar is vast en zeker goed over nagedacht.

Wat dit beeld zo bijzonder maakt is dat het open kan. En als je het opent, dan zie je dat het plaats biedt aan een fles drank. Petrus blijkt niet alleen een heilige te zijn, maar is ook de drinkenbroeder van de koster, de kapelaan of de pastoor. Een mooi voorbeeld van religieus perceptie management uit het verre verleden en laat je niet wijsmaken dat ze het trucje in het Vaticaan niet meer kennen.

Rijkdom

Homeland fantasie landschap zwart wit bomen

RIJKDOM. Toen er nog geen mensen waren en alleen bomen met elkaar spraken over de mooie dingen in het leven. En zij op die manier een vruchtbare bodem schiepen waarop de mensheid kon gaan bouwen aan opkomst en ondergang, ontstond op een dag het verhaal van een kind dat opstond en de wereld een nieuw inzicht gaf.

Het kind was een kind van de aarde, niet anders dan jij en ik. Geboren uit een vader en moeder van vlees en bloed met een hartje dat klopte. Met liefde werd het ontvangen, niet alleen door de ouders en de familie maar door alle mensen in de wereld. Was het dan een bijzonder mens? Zeker, in alle opzichten anders dan alle andere mensen. Dat maakt hem net zo uniek als jij en ik. Net zo bijzonder als alle bomen die hem ooit het leven schonken. Het begin van een oneindig verhaal over leven en dood. Een verhaal over liefde en verdriet en over doorgaan waar anderen stoppen. Een gevecht tegen jezelf oneindig diep, diep, diep.

Nog dieper ligt de essentie van alles wat we zien, voelen en ervaren. Het antwoord op de vraag waarom we hier op aarde zijn. Voor de meeste mensen een vraag die hen in verwarring brengt omdat ze te ver af zijn komen te staan van hun essentie. Ze zijn niet meer in hun bestemming. Van bomen kunnen we leren dat wanneer je een eik bent, je eikels voortbrengt en geen appels die voorbestemd zijn voor de appelboom. We leven om erachter te komen wie we werkelijk zijn. Van daaruit grootste dingen te doen, ook al zijn die oneindig klein.

Maar in een wereld waarin het gaat om uiterlijke schijn en waarachtigheid naar elders is verbannen, gaan de mooiste gedachten van mensen dood. Arm ben je omdat je niets hebt.  En rijk omdat je iets bezit en dat laatste is miljoen keer interessanter om naar te kijken. Het is de grootste dwaling sinds de uitvinding van het geld. Als mensheid zijn niet verder dan duizenden jaren geleden, we zijn niet gegroeid als mensheid. We staan stil in onze eigen grond, ons eigen onvermogen om los te laten en opnieuw te beginnen. We moeten accepteren dat er geen mislukkingen zijn. Voor de bomen in het bos is elke boom even mooi, even waardevol. Het is geen kwestie van overleven of overheersen, het is een kwestie van delen. Rijkdom is wat je kunt missen.

Leeftijdsdiscriminatie

percepties leeftijdsdiscriminatie crealisme straatfabriek creativiteit

Bijna 80.000 views en 600 reacties, dat was het effect van twee bijdragen op LinkedIn over leeftijdsdiscriminatie. De feedback heeft mij diep geraakt. Vooraf had ik nooit kunnen bedenken dat leeftijdsdiscriminatie zoveel mensen raakt. Magda Brandenburg was een van de mensen die mij met haar commentaar aan het denken zette. Wat kan ik zelf doen om de perceptie rondom leeftijd te veranderen? Best veel, denk ik. Het veranderen van percepties is namelijk mijn drijfveer als creative director, schilder/beeldhouwer en schrijver. Zo heb ik mijn boek de Straatfabriek geschreven om mensen te laten inzien dat we in onze samenleving op een bizarre manier met tijd omgaan en dus ook met leeftijd. Het gaat volgens mij namelijk niet om tijd, maar om intensiteit. Het boek is te koop voor € 20,51. Maar, omdat ik denk dat dit boek een positieve bijdrage kan leveren aan de oplossing van leeftijdsdiscriminatie, heb ik besloten dat de digitale versie tot en met 19 mei 2019 zonder kosten hier kan worden aangevraagd.

Ik hoop dat veel mensen de Straatfabriek gaan lezen en het ze aan het denken zet. En hoe mooi zou het zijn als we in de toekomst niet meer praten over leeftijd, maar over drijfveren, motivaties, fascinaties en talent. Volgens mij is dat de essentie van het leven en de basis voor succes.

Pech onderweg

saab,pech,onderweg,italie,blog,

Saab met kapotte brandstofpomp

Wat je van een kapotte benzinepomp kunt leren

Rijden met een klassieker brengt risico’s met zich mee. Je kunt te maken krijgen met pech onderweg. Sterker, de kans op pech is nogal groot. In ons geval, hebben we elke vakantie wel een keer pech. Zo liep vorig jaar onze liefde voor de Saab een minuscuul deukje op door een waterslang die het begaf. Gelukkig werd de kapotte slang ingenieus hersteld door een oude monteur waardoor we toch naar huis konden rijden, (zie mijn vorige blog: Oud is gewoon beter).

Dit voorval maakte mij opnieuw duidelijk dat met een oude auto op vakantie gaan, betekent dat deze waarschijnlijk niet gerepareerd kan worden als je ongewild stil komt te staan. Om pech voor te zijn heb ik op advies van een klant (ook een liefhebber van oude Saabs) deze vakantie dan ook een aantal reserveonderdelen meegenomen. Een van de reserveonderdelen was een benzinepomp.

Op de weg naar huis ter hoogte van Milaan op de A8 schokt de motor een aantal keer. Ik kan nog net een SOS parkeerplaats bereiken en dan is het gedaan. “Dit is de laatste keer dat we met de Saab op vakantie gaan,” zegt mijn vrouw teleurgesteld. “Dat denk ik ook,” antwoord ik terwijl ik uitstap. Ik doe de motorkap open en controleer de slangen en de zekeringen. Maar alles lijkt ok. Het moet dus iets anders zijn. Vermoedelijk is het iets met de benzinetoevoer. Ik bel de ANWB en zij schakelen een wegsleepdienst in. Anderhalf uur later staat de Saab weer met vier wielen op de grond van een industrieterrein ergens in de buurt van Milaan.

Pech en toch geluk

Een monteur van eind 50 wordt onze steun en toeverlaat. Hij spreekt geen woord Engels en mijn Italiaans is niet veel beter. Gelukkig hebben we mobiele telefoons die alles kunnen vertalen. Ik vertel tegen mijn mobiel dat ik denk dat we een probleem hebben met de benzinetoevoer en mijn mobiel vertelt het tegen de monteur. Hij knikt, loopt naar binnen en komt terug met een spuitbus die hij in de luchttoevoer van de motor spuit. De monteur vraagt of ik de motor wil starten. De motor slaat aan.“Niente benzina.”

Ik vertel dat ik een reserve benzinepomp bij me heb. Hij kijkt me natuurlijk verbaasd aan. Uit de kofferbak pak ik een tas waar de benzinepomp inzit. Een kneuterig ding, volgens mijn vrouw. Ze had iets heel technisch verwacht.

De monteur vindt het een verademing om weer eens aan een auto te werken die je met hamer en schroevendraaier kunt maken.

Een uur later gaan we weer op weg en na 20 kilometer rijden we voorbij aan de plek waar we stil zijn gevallen. Op dat moment realiseer ik me dat deze kapotte benzinepomp mij geleerd heeft dat liefde voor iets of iemand nooit vanzelfsprekend is en dat je op momenten dat het mis gaat pas beseft wat liefde of geluk is.