Tag Archief van: percepties

ArtistMeeting Brugge

/in

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Zomer in Brugge

Grenzen zijn er om te verleggen. En soms maakt je dat een beetje onzeker.
Zeker als je bedenkt dat dit de eerste buitenlandse kunstbeurs is waar ik met mijn werk te vinden ben.
Hier is onder andere het bovenstaande schilderij Zomer te zien.

ArtistMeeting in Brugge

ArtistMeeting is een moment van interactie tussen kijkers en makers.
Maak kennis met kunstenaars en het verhaal achter hun werk. Het is een plaats waar jong talent wordt ontdekt en waar gevestigde waarden opnieuw aan bod komen. Kunstgaleries kunnen scouten naar aanwinsten om internationaal te vertegenwoordigen. Kunstliefhebbers en verzamelaars doen gegarandeerd een ontdekking.

ArtistMeeting vindt plaats van vrijdag 5 tot en met zondag 7 juni in het centrum van Brugge. 

Lees meer over Crealisme

Bomen en hun verhalen

Artist statement

Dit verhaal maakt deel uit van mijn werk als crealist en kunstenaar die werkt in Hilversum en in Grächen (Zwitserland)
In mijn schilderijen onderzoek ik hoe bomen, kleur en verbeelding mensen anders kunnen laten kijken.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.

Crealisme en bomen en hun verhalen

/in

Groen geschilderd boompje op papier van Ad van den Boom, met een donkere stam en een organische kroon die balanceert tussen herkenbare boomvorm en verbeelding.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Crealisme en bomen en hun verhalen

Dingen omdraaien is de basis van Crealisme. Niet meteen aannemen wat mensen zeggen. Niet meteen geloven wat je ziet. En vooral: niet denken dat kijken automatisch ook zien is. Voor mij is dat Crealisme: creatief kijken naar de realiteit.

Als ik het dus over bomen heb, kijk ik niet alleen naar een boom. Ik stel me voor dat de boom naar mij kijkt.
En als een boom naar mij kijkt, ziet hij een mens.

Dat is de basisgedachte achter mijn schilderijen met bomen. Het zijn bomen die niet precies lijken op bomen in de werkelijkheid. Dat is bewust. Als een boom te veel op een echte boom lijkt, weet je hoofd meteen wat het ziet. Boom. Stam. Takken. Bladeren. Klaar.

Maar mijn bomen kijken naar jou en daarom moet jij anders kijken naar hen.
Ze moeten even vreemd lijken. Even niet helemaal passen bij wat je al kent. Daardoor ontstaat ruimte.
Je kijkt langer.
Je vraagt je af: wat is dit voor een boom?
Waarom staat hij daar zo?
Wat wil hij vertellen?

Daar begint het verhaal.

In Bomen en hun verhalen is de boom geen onderwerp uit de natuur, maar een verteller. Iedere boom heeft een eigen karakter, een eigen stem, een eigen reden om te bestaan. Zoals geen twee bomen hetzelfde zijn, zijn ook geen twee verhalen hetzelfde. En dat geldt natuurlijk ook voor mensen.

Eerst maakte ik bomen in zwart-wit. Teruggebracht tot lijn, ritme en stilte. Daarna ontstonden de werken met acryl op papier: kleurrijker, vrijer, bijna als gedichten van moeder natuur. Later kwamen de grote schilderijen op canvas, met acryl, olie en duizenden stippen. Daar kreeg de boom meer lichaam, meer aanwezigheid, meer tijd.

Nu ontstaat een volgende stap. Back to future.  Ik probeer bomen verder in beweging te zetten. Niet alleen als bomen die door de wind worden bewogen, maar als levende wezens met spanning, ritme en energie. De vormen worden abstracter, omdat ik niet langer alleen wil laten zien hoe een boom eruitziet, maar hoe zijn aanwezigheid zou kunnen voelen. Bomen als levensenergie.

Misschien weet ik niet hoe een boom voelt. Maar ik weet wel wat een boom in mij wakker maakt.
En precies daar begint voor mij Crealisme.
Niet bij wat iets is, maar bij wat het kan zijn.

Uitgangspunten van het crealisme

Bomen en hun verhalen

Artist statement

Meer over mij

Dit verhaal maakt deel uit van mijn werk als crealist en kunstenaar die werkt in Hilversum en in Grächen (Zwitserland)
In mijn schilderijen onderzoek ik hoe bomen, kleur en verbeelding mensen anders kunnen laten kijken.
Niet wat het is, maar wat het kan zijn.

ik ben niet van toen….

/in

Babyportret met open blik, geschilderd in gemengde technieken, symbool voor onbevangen kijken vóór angst en betekenis.

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Ik ben niet van toen en niet van nu. Ik ben van dan.

Geen enkel mens wordt bang geboren. Angst komt later. Via woorden, via beelden, via verhalen die we leren geloven.
Dit portret toont een moment vóór die verhalen. Een open blik, nog ongevormd. Geen ideologie. Onbevangen. Geluk.

In 2016 werkte ik aan een serie over wereldleiderschap, angst en perceptie. De werken ontstonden niet vanuit analyse, maar vanuit observatie:
hoe emoties worden ingezet, herhaald en bevestigd. Niet als incident, maar als systeem van verhalen.

Angst verscheen daarin niet als toevallige reactie, maar als iets dat zich laat overdragen. Iets wat we leren, doorgeven en normaliseren.
De teksten die destijds bij de serie hoorden, staan nog steeds op deze site.
Ongewijzigd.
Niet omdat ze alles verklaren, maar omdat ze laten zien hoe er toen gekeken werd.

Ze zijn geen handleiding en geen oplossing.

Eerder een verslag van een moment waarop iets zichtbaar werd, zonder dat het al benoemd kon worden. Was het zien, waar anderen kijken?
Of de angst die in mezelf ontstond en die ik probeerde te vangen in woord en beeld?

Sindsdien is de wereld veranderd. Of misschien is vooral zichtbaarder geworden wat er al was. Emoties worden expliciet ingezet.
Leiderschap is steeds vaker narratief gestuurd. Woorden creëren werkelijkheden en herhaling maakt ze vanzelfsprekend.

Wat toen werd afgedaan als te dun of net over, leest nu anders. Niet omdat het gelijk heeft gekregen, maar omdat de context is verschoven.

Dit blog is geen correctie op dat werk en geen actualisering ervan. Het is een uitnodiging om opnieuw te kijken. Naar de beelden en naar de teksten.
Naar de afstand tussen toen en nu. En naar wat er gebeurt wanneer we erkennen dat angst aangeleerd is en dus ook anders verteld kan worden.

De baby in dit blog zegt niets. En juist daarom stelt hij de scherpste vraag:

Wie we zijn,
voordat we leren
waarvoor we bang moeten zijn.

Experimenteren

/in

Dit blog maakt deel uit van mijn werk als kunstenaar rond perceptie en creatie.

Dreamscapes zijn geen landschappen, maar herinneringen in wording.
Continu experimenteren is een belangrijk onderdeel van mijn werk. Experimenteren vind ik belangrijk omdat het me enerzijds in staat stelt nieuwe technieken te ontdekken en het me anderzijds op nieuwe ideeën brengt. Een nieuwe vorm of techniek maakt het weer mogelijk om een thema op een unieke en onderscheidende manier uit te voeren.

dreamscapes schilderij landschap top 10 moderne kunst ad van den boom landscape

Dreamscape serie 1 / #1

Het idee achter Dreamscapes

Ik wilde graag schilderijen maken die in de hoofden van mensen als herinnering opgeslagen zijn. Zo wilde ik bewijzen dat de kijker zich een plek kan herinneren als ik hem bouwstenen geef die een beeld in zijn hoofd vormen. Oppervlakken en lijnen in combinatie met kleuren brengen het geheugen van een beeld tot leven. Ze roepen herinneringen op aan een plek waar je ooit was. Eigenlijk hebben we het dan over percepties. Wat je ziet is een constructies van aannames en veronderstellingen. Dreamscapes zijn dus landschappen die alleen bestaan in het hoofd van de kijker. Het schilderij zoals hierboven te zien, zal bij iedereen verschillende herinneringen oproepen. Dat is ook de reden dat de werken niet gesigneerd zijn op de voorzijde, maar aan de zijkant. De schilderijen hebben geen titel, maar alleen een nummer.

De hele serie is hier te bekijken.